Ήταν ο χρυσός δακτύλιος με ενεπίγραφο σκαραβαίο από λαζουρίτη του Μουσείου Μπενάκη προσωπικό αντικείμενο Λίβυου Φαραώ της 22ης Δυναστείας; - Maravelia, Amanda-Alice (Μουσείο Μπενάκη, 2018)
Στο Μουσείο Μπενάκη φυλάσσεται ένας χρυσός δακτύλιος με περιστρεφόμενη σφενδόνη και ενεπίγραφο σκαραβαίο από λαζουρίτη. Ο σκαραβαίος περικλείεται από πλαίσιο (funda) σε ελλειψοειδές σχήμα φαραωνικής δέλτου και είναι προσδεδεμένος στον δακτύλιο με λεπτό μεταλλικό σύρμα που διαπερνά τον κάθετο άξονα του. Κατά πάσα πιθανότητα το αντικείμενο αυτό, το οποίο φέρει χαρακτηριστική ευχή για το Νέο Έτος (wp rnpt η fr), χρονολογείται από την 22η Δυναστεία, ενώ μπορεί να ανήκε, είτε στον Φαραώ Σέσωγχι Ι (945-924 ΠΚΕ), είτε στον Φαραώ Σέσωγχι II (περ. 890;-883 ΠΚΕ). Υποθέτουμε ότι το πιθανότερο είναι πως ήταν δώρο ενός από τους δύο αυτούς φαραώ προς κάποιον υπήκοο τους (αξιωματούχο ή ιερέα). Η ευχή αναφέρεται στη θεά Μουτ (σύζυγο του Άμμωνα), την οποία επικαλείται ούτως ώστε να χαρίσει στον Σέσωγχι ευτυχισμένη (πρωτο)χρονιά. Στην εργασία αυτή μελετάται ακροθιγώς η επιγραφή και αποκλείονται συγκεκριμένες πιθανές αποδόσεις της (εξαιτίας των δυσανάγνωστων ιερογλυφικών στην τελευταία γραμμή της), ενώ ταυτόχρονα δίνεται πλήρης περιγραφή του σφυρήλατου δακτυλίου. Η χρήση του δακτυλίου εν είδει περιάπτου ευημερίας και προστασίας θα χάριζε στον κάτοχο (πρεσβείαις της Μουτ) ευτυχία και ευμάρεια για τη νέα χρονιά. Ο σκαραβαίος, ηλιακό σύμβολο αναγέννησης και ανάστασης, κατείχε στη σκέψη των Αιγυπτίων εξέχουσα θέση ως αρχέτυπο. Δακτύλιοι όπως αυτός, αλλά και απειράριθμοι σκαραβαίοι, έχουν εντοπισθεί σε πολλά σημεία ανά τη λεκάνη της Μεσογείου, γεγονός που καταδεικνύει τη φήμη των αιγυπτιακών περιάπτων κατά την αρχαιότητα. Το συγκεκριμένο αντικείμενο φέρει εγχάρακτη επιγραφή στην οποία το όνομα Σέσωγχις δεν είναι γραμμένο εξολοκλήρου (απουσιάζουν τα δυο τελευταία ιερογλυφικά), γεγονός σύνηθες, τόσο για τον Φαραώ Σέσωγχι Ι, όσο και για τον Σέσωγχι II.