From Michael VIII to Andronikos II. The two first Palaiologoi’s different approaches towards the church - GEORGIADI, Phoebe-Irene (Byzantina Symmeikta, 2024)
Ένας από τους βασικούς στόχους του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου μετά το 1261 ήταν η ενίσχυση των επαφών με τη Δύση που θα απέτρεπαν μία σταυροφορία εναντίον της Κωνσταντινούπολης. Σε αυτό το πλαίσιο, διαπραγματεύτηκε την ένωση της βυζαντινής και της ρωμαϊκής εκκλησίας και προσπάθησε να την επιβάλει στην αυτοκρατορία, η οποία τότε ήταν ήδη διχασμένη λόγω του Αρσενιατικού σχίσματος που είχε προκύψει μετά τον σφετερισμό του θρόνου από τον ίδιο. Μετά τον θάνατό του, ο διάδοχός του Ανδρόνικος Β΄ είχε ως πρωταρχικό μέλημα τις εκκλησιαστικές υποθέσεις, τις οποίες προσπάθησε να ρυθμίσει ανατρέποντας τις αποφάσεις του πατέρα του: ο νέος αυτοκράτορας απέρριψε επίσημα την Ένωση και προσπάθησε να κατευνάσει τους Αρσενιάτες επιλέγοντας πατριάρχες που πίστευε ότι θα γίνονταν αποδεκτοί από αυτούς. Καθώς ακολούθησε μία πιο συμβιβαστική πολιτική, παρατηρήθηκε μία αξιοσημείωτη αλλαγή στην ιστορία της βυζαντινής αυτοκρατορίας.