Ο ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης τη δεκαετία του 1930 - Akgonul, Samim (Δελτίο Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, 2004)
Ό έλληνισμός τής Τουρκίας τελεί υπό καθεστώς εξόντωσης, από τα τέλη τής δεκαετίας του 1960, για λόγους πολιτικούς, οικονομικούς καί άλλους. Τα πράγματα δεν ήταν πάντοτε έτσι. Την έπαύριο τής Συνθήκης τής Λωζάνης καί μέχρι τή δεκαετία του 1950, ό ελληνισμός τής Τουρκίας, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, είχε δημιουργήσει μια κοινότητα άνθηρή καί σημαντική. ’Ιδίως ή δεκαετία του 1930 συμβολίζει μια χρυσή εποχή για τήν κοινότητα, κατά κύριο λόγο εξαιτίας τής έλληνοτουρκικής προσέγγισης. Ή παρούσα μελέτη άναλύει τό κεφάλαιο τής Συνθήκης τής Λωζάνης γιά τήν προστασία των μειονοτήτων καί διερευνά τήν ιστορία τής μειονότητας κατά τις δεκαετίες τού 1920 καί 1930 καί τις άλλαγές της. Παρουσιάζονται οί σχέσεις τής μειονότητας με τό τουρκικό κράτος καί με τήν τουρκική κοινωνία καθώς καί οΐ εσωτερικές εξελίξεις, στις παραμονές τού Β' Παγκοσμίου Πολέμου.