Η εικόνα «Ἐπὶ σοὶ χαίρει» του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών και η κρητική εικονογραφία - ΑΧΕΙΜΑΣΤΟΥ-ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΥ Μυρτάλη (Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, 2016)
Η σπουδαία εικόνα, από την Καππαδοκία, με κεντρικό θέμα το λειτουργικό ύμνο «Ἐπὶ σοὶ χαίρει», μάλλον των αρχών του 15ου αιώνα, διακρίνεται για την πρωτότυπη σύνθεση και τη λεπτολόγο μικρογραφική τέχνη της. Η εικονογραφική ανάλυση δείχνει τη στενή συγγένεια των ιστορουμένων με υστεροβυζαντινές και μεταβυζαντινές τοιχογραφίες και εικόνες της Κρήτης και εντοπίζει την πιθανή ζωγράφηση του έργου στον Χάνδακα, όπου οδηγούν, επίσης, τα λίγα δυτικά δάνεια και άλλα στοιχεία. Ορισμένες σιναϊτικής εικονογραφίας παραστάσεις και μορφές και η παρουσία του μοναχού Θεολήπτου, κατόχου ή αφιερωτή της εικόνας, υποδηλώνουν σύνδεση με το σιναϊτικό μετόχι της Αγίας Αικατερίνης στο Ηράκλειο. Ως προς την αρχέτυπη παράσταση του «Ἐπὶ σοὶ χαίρει», τα δε- δομένα επιτρέπουν την υπόθεση ότι αυτή φιλοτεχνήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μετά το 1360, με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.