Ο ρόλος της συναισθηματικής ρύθμισης των δάσκαλων Δημοτικού Σχολείου στη διαπροσωπική σχέση με τους μαθητές τους - Στριλιγκά Μαλαματένια; Μανωλίτσης Γεώργιος (Preschool and Primary Education, 2025)
Η σχέση δασκάλου-μαθητή θεωρείται καθοριστική για την κοινωνική και ακαδημαϊκή εξέλιξη του μαθητή. Φαίνεται όμως να επηρεάζεται από τα συναισθήματα των εκπαιδευτικών και συνεπώς από την ικανότητά τους να τα ρυθμίζουν αποτελεσματικά. Για να εξετασθεί αυτό τέθηκε ως σκοπός της παρούσας μελέτης να διερευνηθεί ο ρόλος δύο σημαντικών στρατηγικών συναισθηματικής ρύθμισης των εκπαιδευτικών (γνωστική αναπλαισίωση και εκφραστική καταστολή) (Gross & John, 2003) στη διαμόρφωση δύο κρίσιμων παραγόντων της ποιότητας της σχέσης μεταξύ δασκάλου-μαθητή, της εγγύτητας και της σύγκρουσης (Pianta, 2001). Σχεδιάστηκε μία εκ των υστέρων μελέτη για τη σύγκριση των δύο στρατηγικών, ως προς τον ρόλο που έχουν στην ποιότητα σχέσης δασκάλου-μαθητή, σε τέσσερις διαφορετικούς τύπους μαθητών, βασισμένους στην επίδοσή τους και στη σχέση τους με τον/την εκπαιδευτικό. Ενενήντα δύο δάσκαλοι Γενικής Εκπαίδευσης συμπλήρωσαν κατάλληλα διαμορφωμένα ερωτηματολόγια τόσο για την αξιολόγηση της συναισθηματικής τους ρύθμισης όσο και για την αξιολόγηση της σχέσης τους με καθένα από τα 4 παιδιά της τάξης τους που πληρούσαν τα κριτήρια των 4 διακριτών τύπων (καλύτερες και χειρότερες μαθησιακές επιδόσεις, καλύτερη και χειρότερη ποιότητα σχέσης μαζί τους). Σημαντικό εύρημα μεταξύ άλλων, είναι ότι οι δάσκαλοι τείνουν να χρησιμοποιούν περισσότερο τη γνωστική αναπλαισίωση, η οποία συσχετίζεται με την εγγύτητα στους περισσότερους τύπους μαθητών. Τα συμπεράσματα διευρύνουν τους ορίζοντές μας για τη σημασία της χρήσης στρατηγικών συναισθηματικής ρύθμισης από τον εκπαιδευτικό, ώστε να διαμορφώνει υγιείς σχέσεις με τους μαθητές που θα καλλιεργούν αποτελεσματικότερα τις ακαδημαϊκές και κοινωνικές τους δεξιότητες.