Από τον «ριζοσπαστικό αριστοκρατισμό» του Nietzsche στον «πρωσικό σοσιαλισμό» του Spengler - Οριακές προσλήψεις της πολιτικής στη Γερμανική πνευματική ζωή - Δρίτσας, Γιώργος (Ηθική. Περιοδικό φιλοσοφίας, 2021)
Είναι γεγονός ότι, σε κάθε καμπή μιας συγκεκριμένης εποχής και δη ενός αιώνα, οι άνθρωποι που ζουν μέσα σε αυτό το δεδομένο χωροχροχρονικό διάτμημα πολλές φορές αναζητούν ένα νέο πλαίσιο αναφοράς. Ο Friedrich Nietzsche αποτέλεσε για τη Γερμανία μια από τις σημαντικότερες μορφές έκφρασης αυτής της πανανθρώπινης υπαρξιακής αναζήτησης, μέσω του ημιποιητικού, αποσπασματικού και ημιπολιτικού στοχασμού του. Βασικός του «μαθητής», βέβαια, δεν υπήρξε κάποιος συγκαιριανός του αλλά ένας πολύ μεταγενέστερος στοχαστής και φιλόσοφος, ο Oswald Spengler, ο οποίος συνέβαλε στην «εξέλιξη» και στη μεγαλύτερη αποκρυστάλλωση κάποιων θέσεων του «δασκάλου» του. Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε μέσα από το πρίσμα της Ιστορίας των ιδεών και των εννοιών: α) τον ημιπολιτικό στοχασμό του Nietzsche, μέσα από τους οραματισμούς του περί «ριζοσπαστικού αριστοκρατισμού» και «Μεγάλης Πολιτικής» και β) την απόληξη της φιλοσοφίας περί πολιτισμού και ιστορίας του «μαθητή» του Spengler στο πολιτικό φαινόμενο του «Καισαρισμού» και του «πρωσικού σοσιαλισμού».