Ο Κώστας Παπαϊωάννου και η Φιλοσοφία της Ιστορίας στη θρησκεία - Μπέγζος, Μάριος (Ηθική. Περιοδικό φιλοσοφίας, 2023)
Η «τριανδρία» των κριτικών φιλοσόφων του νεοελληνισμού (Αξελός, Καστοριάδης, Παπαϊωάννου) εκκολάπτεται μέσα στα «πέτρινα χρόνια» της ξενικής κατοχής και του εθνικοαπελευθερωτικού αντιστασιακού κινήματος στην Αθήνα (1941-1944). Αλλά θα επωαστεί στον τόπο της αναγκαστικής παρισινής εξορίας, από το 1945 μέχρι το τέλος της ζωής τους, λόγω των πολιτικών διωγμών τόσο από το εθνικιστικό καθεστώς όσο κι από τη σταλινική ηγεσία του αντιστασιακού μετώπου. Πρόκειται για τη μοναδική και την πιο αξιοθαύμαστη περίπτωση «εξαγωγής» πρωτοτύπου νεοελληνικού φιλοσοφικού λόγου, σε αντίθεση με όλες τις άλλες ομαδοποιήσεις νεοελλήνων στοχαστών που είτε αρκούνται στη μεταπρατική «εισαγωγή» της δυτικοευρωπαϊκής νεωτερικότητας («ακαδημαϊκοί» φιλόσοφοι), είτε επαφίενται στην εξιστόρηση της ελληνικής και της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας («παιδευτικοί» και «νεωτερικοί» φιλόσοφοι), είτε πάλι κηρύσσουν μια εξιδανικευμένη φιλοσοφική ελληνικότητα («μετανεωτερικοί» φιλόσοφοι με διαφοροποιήσεις όμως μεταξύ τους). Στο παρόν, επιχειρείται, μέσω του Κώστα Παπαϊωάννου, μία σύντομη παρουσίαση της φιλοσοφίας της Ιστορίας στη θρησκεία.