«Τεχνουργημένη άγνοια, πολυμαθής ασυναρτησία»: η μέθοδος του Σλάβοϊ Ζίζεκ; - Πολίτης, Γιώργος Ν. (Ηθική. Περιοδικό φιλοσοφίας, 2024)
Προβεβλημένοι στοχαστές καλλιέργησαν μια «νέα φιλοσοφική» μέθοδο —η οποία κατ’ ουσία δεν είναι ούτε νέα ούτε φιλοσοφική: Χρησιμοποιώντας ενδείξεις ή ασύνδετα μεταξύ τους στοιχεία, αξιοποιώντας τη ζάλη ακατάσχετων παρεκβάσεων, μεταμφιέζοντας την επιθυμία σε επιστημονική γνώση, βαφτίζουν τις υποθέσεις τους συμπεράσματα. Κτίζοντας πάνω σε αυθαίρετους, αμετροεπείς ισχυρισμούς, διακινητές τέτοιων αντιλήψεων οδηγούνται στην αυτοεπιβεβαίωση της αρχικής τους παραδοχής. Συχνά, αυτό που εμφανίζεται ως αποδεδειγμένο συμπέρασμα δεν είναι παρά η αρχική υπόθεση, μασκαρεμένη με άλλα ρούχα. Η μέθοδος είναι κάθε άλλο παρά «νέα»: η προσφυγή στις σοφιστείες αποτελεί παιδική ασθένεια της φιλοσοφίας, προτού τη θεραπεύσει ο Σωκράτης. Κατόπιν, μάλιστα, της θεραπείας, αμφισβητείται κατά πόσο η ίδια αυτή προσέγγιση μπορεί να αποκληθεί «φιλοσοφική». Στο παρόν κείμενο διερευνάται η τυπολογία της μεθόδου που ακολουθεί ο Σλάβοϊ Ζίζεκ: εμφανίζει μία σχετικά εύλογη υπόθεση και —μέσω μιας πολύπλοκης αλληλουχίας ημι-αληθειών, αναληθειών και ψευδών— γενικεύει, οδηγώντας σταδιακά σε ένα ανυπόστατο ανορθολογικό συμπέρασμα.