Πολύτιμα» κτερίσματα ή «πολύτιμοι» νεκροί; Παρατηρήσεις σε ταφές της περιόδου 600-480 π.Χ. στην Αττική
Περίληψη
This paper examines the presence, the absence, and the social significance of non-ceramic grave goods in Attic burials dating from 600 to 480 BC. It focuses on the relationship between material value and the perceived social importance of the deceased. The study draws on quantitative data derived from rescue excavations conducted in three geographical zones of Attica: the Asty, the Mesogeia (the hinterland of Attica), and the Paralia (the coastal region). As indicated by the archaeological data, there is a marked rarity of metal, stone, bone, and other non-ceramic objects, as well as an almost absence of grave goods made of precious materials in the late Archaic period.
While economic factors are considered, this pattern is not interpreted exclusively as an indicator of economic status or material deprivation; Instead, the present analysis adopts a social archaeology of death approach. Burial practices are treated as socially meaningful actions shaped by shared norms and values. Funerary assemblages are seen as the result of conscious and selective choices. Ideological, political, and ritual factors influenced these choices. These include, but are not limited to, funerary restraint, practices of memory and commemoration, and emotional responses to death. Emphasis is placed on the role of legal restrictions and on changes in aristocratic self-representation. The shift of elite display from the funerary sphere to the public context is also taken into consideration.
Regional variation is also considered. The Mesogeia shows a relatively higher frequency of non-ceramic offerings. This pattern is examined in relation to excavation intensity and preservation conditions, rather than interpreted as evidence of greater wealth. The study argues that the rare presence of non-ceramic grave goods represents meaningful departures from dominant funerary practices. These cases reflect intentional choices, through which material culture shifted from the object to the deceased. In this way, funerary practices emphasised social meaning, memory, and human loss over material display in Archaic Attic burials.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Τεύχος
- EULIMENE 26 (2025)
- Ενότητα
- ΑΡΘΡΑ
- Κατηγορίες
Αυτή η εργασία είναι αδειοδοτημένη υπό το CC Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 4.0.
Οι συγγραφείς των άρθρων που δημοσιεύονται στην Ευλιμένη διατηρούν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας επί των άρθρων τους, παραχωρώντας στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης. Άρθρα που δημοσιεύονται στην Ευλιμένη μπορούν να χρησιμοποιούνται ελεύθερα για μη κερδοσκοπικούς σκοπούς, χωρίς δικαίωμα τροποποίησης (δημιουργία παράγωγου έργου), με αναφορά στο συγγραφέα και στην πρώτη δημοσίευση. Η Μεσογειακή Αρχαιολογική Εταιρεία διατηρεί το δικαίωμα να δημοσιεύει, να αναπαράγει, να παρουσιάζει στο κοινό, να διανέμει και να χρησιμοποιεί άρθρα που δημοσιεύονται στην Ευλιμένη σε οποιοδήποτε μέσο και μορφή, είτε μεμονωμένα είτε ως μέρη συλλογικών έργων, για όλο το χρόνο διάρκειας προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας και για όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτό περιλαμβάνει, ενδεικτικά και όχι αποκλειστικά, το δικαίωμα δημοσίευσης των άρθρων σε τεύχη του περιοδικού Ευλιμένη, αναπαραγωγής και διανομής μεμονωμένων αντιγράφων των άρθρων, αναπαραγωγής ολόκληρων των άρθρων σε άλλη έκδοση της Μεσογειακής Αρχαιολογικής Εταιρείας, και αναπαραγωγής και διανομής των άρθρων ή της περίληψης τους με χρήση πληροφορικού συστήματος αποθετηρίου.
