Από την αντιπροσωπευτική στην ψηφιακή δημοκρατία. Η δημοκρατία ως πεδίο της Νέας Πολιτικής - Βενιζέλος Ευάγγελος (Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης, 2017)
Η σχέση πολιτικής αντιπροσώπευσης είναι ο πυρήνας και το πεδίο τής ίδιας της πολιτικής. Ωστόσο, στη σημερινή εποχή, το αντιπροσωπευτικό σύστημα κλονίζεται στα θεμέλιά του, καθώς αμφισβητείται η ικανότητά του να λειτουργεί ως ο βασικός τόπος πάνω στον οποίο συντίθεται πολιτικά η κοινωνία στο σύνολό της. Έχουν αναπτυχθεί παράλληλα συστήματα αντιπροσώπευσης της κοινωνίας που λειτουργούν ανταγωνιστικά προς το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα. Τα ανταγωνιστικά αυτά συστήματα συνδέονται με την οικονομική και επικοινωνιακή ισχύ αλλά και με τα μονοθεματικά ενδιαφέροντα και τις οργανώσεις της λεγάμενης «κοινωνίας των πολιτών». Οι συμβολικοί τόποι σύνθεσης της κοινωνίας μεταναστεύουν από το κοινοβούλιο στα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών και στο διαδίκτυο. Ο «πολιτικός άνθρωπος» δίνει τη θέση του στον «μονοθεματικό άνθρωπο». Ακόμη κι όταν αυτός ενεργοποιείται πολιτικά, η προσέγγιση και η πρακτική του χαρακτηρίζονται από μονομέρεια, κάτι που διαφέρει ουσιωδώς από τη «συνθετική» πολιτική προσέγγιση που κάνουν τα κόμματα. Η πολιτική εξακολουθεί να είναι ο μοναδικός τόπος στον οποίο μπορούν να βρουν λύση τα προβλήματα της εποχής μας, τα οποία σήμερα συμπίπτουν με τους φυσικούς, οικολογικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς κινδύνους και αξιώνουν την ύπαρξη ενός αποτελεσματικού μηχανισμού κοινωνικής, εθνικής και διεθνούς αλληλεγγύης.