Λικινίου ἰατροφιλοσόφου, «Λόγος ἐπιτάφιος εἰς τὸ ζωοποιὸν καὶ σωτηριῶδες πάθος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Παρασκευῇ», κατὰ τοὺς ἑλληνικοὺς κώδικες BAR MS. GR. 637 (212), BAR MS. GR. 722 (475), ΜΠΤ 625 καὶ ΣΙΝΑ 2129 - Παπαϊωάννου, Aναστάσιος (Peri Istorias, 2024)
Ὡς γνωστόν, τὸ ὁμιλητικὸ ἔργο «Λόγος ἐπιτάφιος εἰς τὸ ζωοποιὸν καὶ σωτηριῶδες πάθος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Παρασκευῇ» ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ γνωστὸ μέχρι σήμερα διασωθὲν ἔργο τοῦ κρητικοῦ ἱεροκήρυκα τοῦ 17 ου αἰώνα Σωφρόνιου Πάγκαλου. Ὡστόσω, στὴ χειρόγραφη παράδοση τοῦ ἔργου ἐντοπίζεται μία ἐπιπλέον ὁμάδα κωδίκων, ἡ ὁποία ἐμφανίζει ἐσφαλμένα ἢ ἐσκεμμένα, ὅπως ἐν τέλει ἀποδεικνύεται, ὡς δημιουργὸ τῆς ἐν λόγῳ ὁμιλίας τὸν ἰατροφιλόσοφο τοῦ 18 ου αἰώνα Ἀνδρέα Λικίνιο. Στὸ παρὸν ἄρθρο παρουσιάζεται γιὰ πρώτη φορὰ σὲ κριτικὴ ἔκδοση ὁ ψευδεπίγραφος αὐτὸς Λόγος τοῦ Λικινίου, ὁ ὁποῖος οὐσιαστικὰ ἀποτελεῖ μία ἐπιτομὴ/συμπίλημα τοῦ Λόγου τοῦ Παγκάλου.