Επικοινωνιακή γραμματική και γλώσσα: δεδομένα και εξελίξεις που οδηγούν στη λειτουργική αξιοποίηση της γραμματικής γνώσης - Τσιτσανούδη-Μαλλίδη Νικολέττα; Μήτση Αντωνία (Επιστημονική Επετηρίδα Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 2016)
Σύμφωνα με τις πρόσφατες θέσεις της εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, η γλώσσα είναι κατά βάση ένας κώδικας, δηλαδή ένας μηχανισμός παραγωγής μηνυμάτων. Η αντίληψη όμως αυτή σημαίνει ότι το σύνολο της γλωσσικής παραγωγής που μοιάζει να είναι άπειρο, ανάγεται τελικά σε ένα σύστημα, δηλαδή σε ένα σύνολο στοιχείων και αρχών το οποίο εύκολα μπορεί να κατακτηθεί από τα άτομα/ομιλητές της γλώσσας. Το σύστημα αυτό που αποκαλείται γραμματική, δεν υπάρχει ως αυτοσκοπός, αλλά έχει ως κύρια λειτουργία του την επίτευξη της επικοινωνίας. Με λίγα λόγια, καλή γνώση της γραμματικής σημαίνει όχι μόνο την παραγωγή ορθών προτάσεων αλλά κυρίως προτάσεων που προσαρμόζονται στις περιστάσεις και τα δεδομένα του περιβάλλοντος και οδηγούν στην επίτευξη αποτελεσματικής επικοινωνίας. Οι απόψεις αυτές οδηγούν σταδιακά στη δημιουργία μιας νέας αντίληψης για τη γραμματική, η οποία από τυπική γνώση μεταβάλλεται σταδιακά σε δημιουργική - επικοινωνιακή δεξιότητα και η οποία χαρακτηρίζεται ως επικοινωνιακή γραμματική. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται μια πρώτη παρουσίαση των αρχών αλλά και των βασικών χαρακτηριστικών της νέας αυτής γραμματικής.