Η Διαπολιτισμική Αγωγή στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης παιδαγωγικές δυνατότητες και πρακτικές


Δημοσιευμένα: Jul 1, 2026
Λέξεις-κλειδιά:
Διαπολιτισμική Αγωγή, Τεχνητή Νοημοσύνη, Πολιτισμική Ετερότητα
Δημήτριος Παπαδημητρίου
Χαρίκλεια Γρηγορίου
Περίληψη

Το άρθρο εξετάζει τη Διαπολιτισμική Αγωγή στο σύγχρονο εκπαιδευτικό πλαίσιο, όπως αυτό διαμορφώνεται από τη ραγδαία είσοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης στο σχολείο. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει τις παιδαγωγικές δυνατότητες αλλά και τα όρια της χρήσης εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στη διαπολιτισμική εκπαίδευση, εστιάζοντας τόσο στις θεωρητικές προσεγγίσεις όσο και στις εκπαιδευτικές πρακτικές που αναδύονται στο πλαίσιο της ψηφιακής μετάβασης.


Η μελέτη βασίζεται σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση διεθνών και ελληνικών επιστημονικών πηγών που αφορούν τη Διαπολιτισμική Αγωγή, την κριτική παιδαγωγική και την εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης στην εκπαίδευση. Παράλληλα, υιοθετείται κριτικός θεωρητικός προβληματισμός, με στόχο την ανάλυση των τρόπων με τους οποίους οι τεχνολογικές εφαρμογές επηρεάζουν την πρόσβαση στη γνώση, τη γλωσσική υποστήριξη, την εξατομικευμένη μάθηση και τη συμμετοχή μαθητών με διαφορετικά πολιτισμικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά.


Η ανάλυση δείχνει ότι τα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης μπορούν να συμβάλουν θετικά στη διαπολιτισμική εκπαιδευτική πράξη, προσφέροντας δυνατότητες διαφοροποιημένης διδασκαλίας, γλωσσικής διαμεσολάβησης και υποστήριξης της μαθησιακής πορείας ευάλωτων μαθητικών ομάδων. Ωστόσο, αναδεικνύονται παράλληλα σημαντικοί προβληματισμοί που σχετίζονται με την αλγοριθμική μεροληψία, την αναπαραγωγή στερεοτύπων και την τάση τεχνοκρατικής διαχείρισης της πολιτισμικής ετερότητας, χωρίς ουσιαστική αμφισβήτηση των δομικών ανισοτήτων του εκπαιδευτικού συστήματος.


Συμπερασματικά, το άρθρο υποστηρίζει ότι η αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη Διαπολιτισμική Αγωγή απαιτεί σαφή παιδαγωγικό προσανατολισμό και κριτικό αναστοχασμό. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να λειτουργήσει ως αυτόματη λύση για τη συμπερίληψη, αλλά οφείλει να εντάσσεται σε ένα πλαίσιο παιδαγωγικών πρακτικών που προάγουν την ισότητα, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα και τη χειραφέτηση των μαθητών. Η Διαπολιτισμική Αγωγή, στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της ως πεδίο κριτικής παιδαγωγικής παρέμβασης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • Articles
Λήψεις
Τα δεδομένα λήψης δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Αναφορές
Banks, J. A. (2020). An introduction to multicultural education (6th ed.). Pearson.
Council of Europe. (2008). White paper on intercultural dialogue: “Living together as equals in dignity”. Council of Europe Publishing.
Fraser, N. (2008). Scales of justice: Reimagining political space in a globalizing world. Polity Press.
Freire, P. (1970). Pedagogy of the oppressed. Continuum.
Giroux, H. A. (2011). On critical pedagogy. Bloomsbury.
Γκότοβος, Α. (2013). Διαπολιτισμική εκπαίδευση: Θεωρία και πράξη. Gutenberg.
Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2022). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign.
May, S., & Sleeter, C. E. (2010). Critical multiculturalism: Theory and praxis. Routledge.
Nieto, S., & Bode, P. (2018). Affirming diversity: The sociopolitical context of multicultural education (7th ed.). Pearson.
O’Neil, C. (2016). Weapons of math destruction: How big data increases inequality and threatens democracy. Crown.
Williamson, B. (2017). Big data in education: The digital future of learning, policy and practice. SAGE.