H νόσος του κινητικού νευρώνα - υπάρχει άραγε ελπίδα; - Δαρμανή Έλλη; Δοσοπούλου Ελένη; Λυμπεροπούλου Δήμητρα; Ξενοπούλου Δήμητρα-Ιωάννα (Open Schools Journal for Open Science, 2020)
Με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του κορυφαίου κοσμολόγου και θεωρητικού φυσικού Στίβεν Χόκινγκ, θα ασχοληθούμε με μια σοβαρή νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος, τη νόσο του κινητικού νευρώνα ή αμυοτροφική πλάγια σκλήρυνση ή νόσο του Lou Gehrig, από τον διάσημο παίκτη του μπέιζμπολ που πέθανε από τη νόσο αυτή, το 1941. Αρχικά αναλύουμε τη φυσιολογία της πάθησης σε σχέση με την ανατομία του κινητικού νευρώνα, στη συνέχεια περιγράφουμε τα κλινικά συμπτώματα, την εξέλιξη της νόσου και το πώς την ξεχωρίζουμε από άλλες παρεμφερείς παθήσεις. Η αντιμετώπιση της νόσου και συγκεκριμένα των συμπτωμάτων απαιτεί πολυθεματική ιατρική ομάδα. Τελευταία έχει αναπτυχθεί τεχνολογία που επιτρέπει τη δημιουργία και μελέτη των κινητικών νευρώνων από ασθενείς στο εργαστήριο. Συγκρίνοντας τους κινητικούς νευρώνες με αυτούς από υγιείς οργανισμούς, οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει πολλές από τις βλάβες, που οδηγούν στον θάνατο των νευρικών κυττάρων. Η χρήση των βλαστοκυττάρων σαφώς και βελτιώνει την κλινική εικόνα των ασθενών, είναι η μόνη μέθοδος που μέχρι σήμερα έχει οδηγήσει τη νόσο σε ύφεση, έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα. H προσπάθεια θα πρέπει να εστιαστεί στη μόνιμη παραμονή των βλαστοκυττάρων στην περιοχή της βλάβης του νωτιαίου μυελού και στη συνεχή ενεργοποίησή τους. Η εφαρμογή γονιδιακής θεραπείας μείωσε την υπερδραστηριότητα των κινητικών νευρώνων οι οποίοι εκπέμπουν συνεχώς ηλεκτρικά σήματα και έδωσε ελπίδες στους ασθενείς.