Ζωή στην Ανταρκτική - Κουτσουράς Χρήστος; Κωνσταντινίδης Γιάννης; Ζαρφτζιάν Μαριλένα (Open Schools Journal for Open Science, 2020)
Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ίσως ον που κατάφερε να αποικήσει όλον τον πλανήτη γη, με εξαίρεση κάποια ακραία οικοσυστήματα όπως η Ανταρκτική. Η ήπειρος αυτή έχει λιγοστούς κατοίκους: βρύα, λειχήνες, άλμπατρος, φώκιες, πιγκουίνους. Ο άνθρωπος εκπροσωπείται από επιστήμονες που ζουν σε ειδικά προσαρμοσμένες βάσεις για μικρό χρονικό διάστημα. Το καθεστώς προστασίας της Ανταρκτικής στοχεύει αυστηρά στη διατήρηση της οικολογικής ιδιαιτερότητάς της, με βασικό άξονα την αποτροπή εισόδου μολυσματικών και ρυπογόνων παραγόντων. Στην εργασία μας εξετάζουμε τους παράγοντες που καθιστούν την Ανταρκτική μη κατοικήσιμη. Οι χιονοπτώσεις είναι συνεχείς, οι θερμοκρασίες φτάνουν μέχρι και -80℃ ενώ η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνα εγκαύματα. Αυτό δημιουργεί πολλά προβλήματα στους επισκέπτες, με κυριότερα την κατανάλωση 5000 θερμίδων/ημέρα, τη χρήση ειδικών ισοθερμικών ενδυμάτων και γυαλιών ηλίου. Οι υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες έχουν ως αποτέλεσμα την πλήρη έλλειψη μικροβίων. Έτσι από τη μία δεν έχουμε μικροβιακές λοιμώξεις, από την άλλη όμως λείπουν οι αποικοδομητές. Δεν υπάρχει δυνατότητα αποικοδόμησης των οργανικών και ανόργανων αποβλήτων και αυτά πρέπει να μεταφερθούν αλλού. Οι άνθρωποι ζουν σε βάσεις που είναι πλήρως εξοπλισμένες με τα τελειότερα συστήματα θέρμανσης, ηλεκτροδότησης, εξαερισμού κλπ. Μια καταιγίδα μπορεί να θέσει εκτός λειτουργίας ένα από αυτά τα συστήματα θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή των κατοίκων.