Η φιλοσοφική προσευχή ως μέσο μέθεξης της ψυχής στο θείο φως των ὑπερουσίων ἑνάδων - ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΝΑ (Παιδαγωγικός Λόγος, 2024)
Αντικείμενο του παρόντος άρθρου είναι η ανάλυση των πέντε σταδίων της φιλοσοφικής προσευχής, μέσω των οποίων η ψυχή καθίσταται ικανή να μετέχει στο νοητό κόσμο αλλά και να ενώνεται με τις θείες ενάδες. Στο πλαίσιο αυτό, στόχος του παρόντος άρθρου είναι να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο τα πέντε στάδια της φιλοσοφικής προσευχής συνιστούν πέντε, πολύ διακριτούς, τρόπους συμμετοχής της ψυχής στο νοητό κόσμο, ανάλογους με τους πέντε τρόπους ύπαρξης της ψυχής στο νοητό κόσμο. Υπό αυτό το πρίσμα, προηγείται η γνώση όλων των τάξεων των θεών (γνῶσις), στις οποίες μετάσχει αυτός που προσεύχεται. Ακολουθεί η προσαρμογή της ψυχής (οἰκείωσις) στους θεούς, τρίτον επαφή (συναφή), σύμφωνα με την οποία, μέσω της κορυφής της ψυχής, αρχίζει κανείς να φτάνει στη θεία ουσία. Έπειτα έρχεται η άμεση γειτνίαση (ἐμπέλασις), που φέρνει την ψυχή σε μεγαλύτερη επικοινωνία με το θείο και προκαλεί τη μέθεξη της ψυχής με μεγαλύτερη καθαρότητα στο θείο φως. Τέλος, το πέμπτο στάδιο της φιλοσοφικής προσευχής είναι η ένωση (ἕνωσις), που είναι ο υπέρτατος στόχος της αληθινής προσευχής, αφού εγκαθιδρύει την ψυχή στο ίδιο το ἓν των θεών και την περιβάλλει με θείο φως.