"Ανδρίτσο λέγαν το δεντρί/Ανδρούτσο το κλωνάρι". Από τον κλεφταρματολισμό στην Επανάσταση του 1821. Ιστορικά γεγονότα και απεικονίσεις - Αυδίκος, Βαγγέλης (Πρεβεζάνικα Χρονικά, 2024)
Η σχέση της οικογένειας των Ανδρούτσων με την Πρέβεζα, όσον αφορά τον πατέρα, ξεκίνησε ως επιλογή ενός εναλλακτικού τόπου για τον χειμώνα αλλά και για τις περιστάσεις που θα ήθελε να αποφύγει την καταδίωξη των Οθωμανών. Εξελίχθηκε, στη συνέχεια, σε μια σχέση εξ αγχιστείας, η οποία, για τον Οδυσσέα , συγκρότησε τον τόπο της παιδικής του ηλικίας, ο οποίος επέστεψε στην Πρέβεζα το 1967, ύστερα από απουσία σχεδόν δύο αιώνων. Η Πρέβεζα χρειαζόταν ένα σύμβολο της δικής της παρουσίας στην πινακοθήκη των μικρών τόπων στην Επανάσταση του 1821. Πρωτίστως όμως, ο Οδυσσέας είναι ο εκφραστής μιας ανολοκλήρωτης επανάστασης. Είναι το πρόσωπο που κινήθηκε στην κόκκινη οριογραμμή. Λατρεύτηκε αλλά και προκάλεσε πολλά πάθη. Η ιστορία δεν μπορεί να αμνηστεύει. Δεν είναι αυτός ο ρόλος της. Μπορεί να κατανοήσει την πολύπτυχη προσωπικότητα του Ανδρούτσου, με τις ηρωικές εξάρσεις του και τη συμβολικοποίησή του, μετά το Χάνι της Γραβιάς. Το βέβαιο είναι πως άφησε το δικό του στίγμα που εμπνέει.