Ο HABERMAS ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΦΑΙΡΑ

PDF
Published: Jun 4, 2026
DOI: https://doi.org/10.12681/sig.45762
Φωτεινή Βάκη
Abstract

Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στην εξέταση της δημόσιας σφαίρας ως επιστημολογικής και πολιτικής κατηγορίας μέσα από το έργο του J. Habermas και συγκεκριμένα το βιβλίο του, Ο δομικός μετασχηματισμός της δημόσιας σφαίρας. H διερεύνηση των ιστορικών όρων γένεσης της δημόσιας σφαίρας και του ρόλου που διαδραματίζει στη νεωτερικότητα από τον Habermas, αποσκοπούν στην ανάδειξη της «αποικιοποίησής» και παρακμής της στις συνθήκες της μεταπολεμικής μαζικής δημοκρατίας του 20ου αιώνα. Ο Habermas διαπιστώνει την ανάγκη ανάδυσης ενός μετα-αστικού μοντέλου δημόσιας σφαίρας που να διαφυλάσσει τον κριτικό ρόλο της δημόσιας χρήσης του Λόγου. Δεν κατορθώνει ωστόσο ούτε να το αναπτύξει, ούτε να επερωτήσει προβληματικές όψεις του μοντέλου της αστικής δημόσιας σφαίρας. Η μελέτη ασχολείται με τη σύγχρονη κριτική στην οποία υποβάλλεται η εννοιολογική οριοθέτηση της δημόσιας σφαίρας από τον Habermas, θέτει ερωτήματα ως προς την λειτουργία του όρου σήμερα και υπογραμμίζει τη συμβολή της θεωρίας του Habermas στην ανάπτυξη ενός μοντέλου διαβουλευτικής δημοκρατίας.

Article Details
  • Section
  • Articles
Creative Commons License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.

Signum requires that all authors and the article version is credited when anyone reuses your publication. This means authors are always recognised for their work. D needed for commercial re-use or sharing adapted and derivative versions. The articles may be shared and adapted for any purpose, including commercially, so long as the authors are credited.

References
Arendt, H. (2009/1958). Η Ανθρώπινη Κατάσταση (Σ. Ροζάνη & Γ. Λυκιαρδόπουλου, Μτφ.). Αθήνα: Γνώση.
Βάκη, Φ. (2021). Νεοφιλελευθερισμός, Δημοκρατία και Δικαιώματα. Αθήνα: Ευρασία.
Benhabib, S. (1992). Situating the Self: Gender, Community and Postmodernism in Contemporary Ethics. New York & London: Routledge
και Polity.
Benhabib, S. (1994). Deliberative Rationality and Models of Democratic Legitimacy. Constellations, 1(1): 26-53.
Benhabib, S. (Ed.) (1996). Democracy and Difference: Contesting the Boundaries of the Political. Princeton NJ: Princeton University Press.
Benhabib, S. (2002). The Claims of Culture: Equality and Diversity in the Global Era. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Benhabib, S. (2004). The Rights of Others, Aliens, Residents and Citizens. Cambridge: Cambridge University Press.
Bernstein, J. R. (2012). The Normative Core of the Public Sphere. Political Theory, 40(6): 767-778.
Calhoun, C. (Ed.) (1991). Habermas and the Public Sphere. Cambridge MA: M.I.T. Press.
DeGooyer, S., Hunt, A., Maxwell, L. & Moyn, S. (2019). Tο Δικαίωμα να έχουμε Δικαιώματα (A. Taylor, Επιλ. – Β. Πούλος, Μτφ. – Ε. Αβραμοπούλου, Επιμ.). Αθήνα: Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.
Derrida, J. (1991/1982). “Signature, Event, Context” A Derrida Reader: Between the Blinds (P. Kamuf, Ed. – Intr.). New York: Columbia University Press.
Dewey, J. (2008/1927). The Public and Its Problems. In: J. A. Boydston (Ed.), The Later Works of John Dewey 1925-1953, vol. 2. Carbondale: Southern Illinois University Press.
Fraser, N. (1990). Rethinking the Public Sphere: A Contribution to the Critique of Actually Existing Democracy. Social Text, 25/26: 56-80.
Fuchs, C. (2020). Communication and Capitalism: A Critical Theory. London: University of Westminster Press.
Habermas, J. (1994/1962). The Structural Transformation of the Public Sphere, An Inquiry into a category of bourgeois society (T. Burger & F. Lawrence, Trans.). Cambridge: Polity Press.
Habermas, J. (1997/1983). Η Ηθική της Επικοινωνίας: Ηθική του Διαλόγου – Σημειώσεις για ένα Πρόγραμμα Θεμελίωσης (Κ. Καβουλάκος, Εισ. – Μτφ.). Αθήνα: Εναλλακτικές Εκδόσεις.
Χέγκελ, Γ. (2004/1821). Βασικές Κατευθύνσεις της Φιλοσοφίας του Δικαίου ή Φυσικό Δίκαιo και Πολιτειακή Επιστήμη (Σ. Γιακουμής, Εισ. – Μτφ.). Αθήνα: Δωδώνη.
Καντ, Ι. (1971). Δοκίμια (Ε. Π. Παπανούτσος, Εισ. – Μτφ. – Σχολ.). Αθήνα: Δωδώνη.
Kant, I. (1984/1785). Τα Θεμέλια της Μεταφυσικής των Ηθών (Γ. Τζαβάρας, Εισ. – Μτφ. – Σχολ.). Αθήνα: Δωδώνη.
Kant, I. (1989/1783). Απάντηση στο ερώτημα: «Τι είναι διαφωτισμός;». Στο: Mendeissohn, Kant, Hamann, Wieland, Riem, Herder,
Lessing, Erhard, Schiller, Τι είναι διαφωτισμός; (Ν. Μ. Σκουτερόπουλος, Μτφ.). Αθήνα: Κριτική.
Καντ, Ι. (2006/1795). Προς την αιώνια ειρήνη. Στο: Κant, προς την αιώνια ειρήνη, Habermas, Η ιδέα του Καντ περί της αιώνιας ειρήνης. (Κ. Σαργέντης, Εισ. – Μτφ. – Σχολ.). Αθήνα: Πόλις.
Mansbridge, J. (Spring, 1990). Feminism and Democracy. The American Prospect, 1: Retrieved from: https://prospect.org/civil-rights/feminism-democracy/ (Accessed: 01/06/2023).
Marx, K. (2014/1844). Κείμενα από τη δεκαετία του 1840: Μια ανθολογία (Θ. Γκιούρας, Eπιλ. – Mτφ. – Eπιμ.). Αθήνα: ΚΨΜ.
Mill, J. S. (1963-1991/1838). Collected Works (J. M. Robson (Ed.). Toronto: University of Toronto Press, London: Routledge and Kegan Paul.
Rancière, J. (1999). Disagreement: Politics and Philosophy (I. Rose, Trans.). Minneapolis: University of Minessota Press.
Rancière, J. (2009). Το μίσος για τη δημοκρατία (Β. Ιακώβου, Μτφ.). Αθήνα: Πεδίο.
Ρουσσώ, Z. Z. (2004/1762). Το κοινωνικό συμβόλαιο (Β. Γρηγοροπούλου, Μτφ. – Α. Σταϊνχάουερ, Επιμ. – Β. Γρηγορόπουλου, Εισ., Σημ., Επίμετρο). Αθήνα: Πόλις.
Ryan, M. (1990). Women in Public: Between Banners and Ballots 1825-1880. Baltimore: John Hopkins University Press.
Smith, A. (1976/1766). An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations (R. H. Campbell & Α. S. Skinner, Eds.). Oxford: Clarendon Press.
Westbrook, B. R. (1991). John Dewey and American Democracy. Ithaca: Cornel University Press.
Wieland, Μ. C. (1857). Saemtliche Werke. Leipzig.