| More

Πολιτισμός και οικονομία: διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο πολιτιστικής διαχείρισης της μουσικής παραγωγής στην οικονομική κρίση

Views: 400 Downloads: 139
Dimitris Papanikolaou (https://orcid.org/0000-0003-1003-1161)
Dimitris Papanikolaou

Περίληψη


Το παρόν άρθρο είναι αποτέλεσμα μεταδιδακτορικής έρευνας που διενεργήθηκε σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την περίοδο 2016-2018. Παρουσιάζει ποιοτικά συμπεράσματα για τους κλάδους της δισκογραφίας και των συναυλιών την περίοδο της οικονομικής κρίσης καθώς και ποσοτικά ευρήματα διαδικτυακής έρευνας κοινού σχετικά με τη μουσική κατανάλωση. Με βάση αυτά, το άρθρο θεμελιώνει ως βασική του θέση ότι η διαμόρφωση πολιτικής με αναπτυξιακό πρόσημο για τη μουσική παραγωγή στο τρέχον περιβάλλον της οικονομικής ύφεσης χρειάζεται να στηριχθεί στη φιλοσοφία που διέπει ένα πολιτιστικό οικοσύστημα παρά μια δημιουργική βιομηχανία.


Λέξεις κλειδιά


πολιτιστικές και δημιουργικές βιομηχανίες; δισκογραφία; συναυλίες; μουσική κατανάλωση; πολιτιστική οικονομία

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Αναφορές


Αυδίκος, Β. (2014). Οι πολιτιστικές και δημιουργικές βιομηχανίες στην Ελλάδα. Θεσσαλονίκη: Επίκεντρο.

Αυδίκος, Β., Μιχαηλίδου, Μ., και Κλήμης, Γ.-Μ. (2017). Μελέτη για την χαρτογράφηση της πολιτιστικής-δημιουργικής βιομηχανίας στην Ελλάδα (συνοπτική παρουσίαση). Ερευνητική έκθεση. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης Παντείου Πανεπιστημίου, Αθήνα. http://ep.culture.gr/el/Documents/ΟΔΗΓΟΙ-ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ/ΜΕΛΕΤΕΣ/Xartografisi.Short.GR.pdf

Εμμανουήλ, Δ. (2016). Πρότυπα πολιτιστικής κατανάλωσης και κοινωνική διαστρωμάτωση στην Αθήνα: Μερικές γενικές παρατηρήσεις για την ελληνική περίπτωση. Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, 146. http://dx.doi.org/10.12681/grsr.10646.

Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2010). Πράσινη Βίβλος. Απελευθέρωση του δυναμικού των κλάδων του πολιτισμού και της δημιουργικότητας. COM(2010) 183 τελικό, 27 Απριλίου.

Λαζαρέτου, Σ. (2014). Η έξυπνη οικονομία: «Πολιτιστικές» και «δημιουργικές» βιομηχανίες στην Ελλάδα. Μπορούν να αποτελέσουν προοπτική εξόδου από την κρίση;. Δοκίμιο εργασίας Νο. 175. Τράπεζα της Ελλάδος, Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών – Τμήμα Ειδικών Μελετών. Αθήνα. http://www.bankofgreece.gr/BogEkdoseis/Paper2014175.pdf

Παπανικολάου, Δ. (2019). Οι αγορές της μουσικής στην Ελλάδα (δισκογραφικές, συναυλίες, κοινό). Μετα-διδακτορική έρευνα στο τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Παχάκη, Κ., Αγγελίδoυ, Φ., Αvαστασάκoυ, Ζ. Ν., Δεδεγιάv, Β., Κoυvάρης, Ε., Λέρτα, Σ., Μπαλτζάκης, Π. και Χειμωvίτη-Τερρoβίτη, Σ. (2000). Ο πολιτισμός ως κλάδος οικονομικής δραστηριότητας. Αθήνα: ΚΕΠΕ.

Σουλιώτης, Ν. και Εμμανουήλ, Δ. (2016). Κοινωνική διαστρωμάτωση και κατανάλωση μουσικής στην Αθήνα». Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, 146. http://dx.doi.org/10.12681/grsr.10644.

Adorno, T. and Horkheimer, M. (1944). The culture industry: Enlightenment as mass deception. In Dialectic of enlightenment (pp. 120-167). New York: Seabury.

Ahrens, S. and Kreidenweiss, A. (2012) Industry-wide business model innovation – the case of the Swedish Music Industry. Master thesis. http://thorngren.nu/wp-content/uploads/2013/04/Business-Innovation.-Ahrenskopia.pdf

Ansel, G. (2016). It starts with a heart-beat. Crafting a model for live music support in southern Africa. Concerts SA discussion paper. https://static1.squarespace.com/static/57c6b752440243071d365d28/t/5857ae643e00be1ae0ca5bad/1482141294282/It+Starts+with+a+Heartbeat+%28Ansell%29.pdf.

Baumol J. W. and Bowen, G. W. (1966). Performing arts: the economic dilemma. The MIT Press.

Benjamin, W. (1969). Illuminations. New York: Shocken.

Blaug, R., Horner, L. and Lehki, R. (2006) Public value, citizen expectations, and user commitment: a literature review. London: The Work Foundation.

Bourreau, M., Gensollen, M., and Moreau, F. (2008). The digitization of the recorded music industry: impact on business models and scenarios of evolution. https://www.academia.edu/22848597/The_Digitization_of_the_Recorded_Music_Industry_Impact_on_Business_Models_and_Scenarios_of_Evolution.

Caves, R. (2000) Creative industries: contracts between art and commerce. Harvard University Press.

Cunningham, S. (2002). From cultural to creative industries: Theory, industry, and policy implications. Media International Australia, 102 (1): 1-13.

De Beukelaer, C. and Spence, K.M. (2019). Global cultural economy. Routledge.

Flew, T. (2012). The Creative Industries (Culture and Policy). London: Sage.

Flew, T. and Cunningham, S. (2010). Creative industries after the first decade of debate». The Information Society, 26, pp. 113-123.

Florida, R. (2002) The rise of the creative class. New York: Basic Books.

Frith, S. Cloonan, M. and Williamson, J. (2009). On music as a creative industry. In A. Pratt and P. Jeffcutt (eds), Creativity, innovation, and the cultural economy (pp. 74-89). London: Routledge.

Galloway, S. and Dunlop, S. (2007). A critique of definitions of the cultural and creative industries in public policy. International Journal of Cultural Policy, 13 (1), pp. 17-31.

Gardikiotis A., Baltzis A. (2010). «‘Rock music for myself and justice to the world’: Musical identity, values and music preferences». Psychology of Music, 40 (2), pp. 143-163.

Gollmitzer, M. and Murray, C. (2008). From economy to ecology: A policy framework for creative labour. http://ccarts.ca/wp-content/uploads/2009/01/CREATIVEECONOMYentiredocument.pdf.

Hearn, Gr., Roodhouse, S., and Blakey, J. (2007). From value chain to value creating ecology. International Journal of Cultural Policy, 13 (4), pp. 419-436.

Hesmondhalgh, D. (2013). The cultural industries (3rd edition). Sage Publications.

Hesmondhalgh, D. (2008). Cultural and creative industries. In T. Bennett and J. Frow (eds), The Sage Handbook of cultural analysis. London: Sage: 552-569.

Hesmondhalgh, D. and Meir, L. (2018). What the digitization of music tells us about capitalism, culture, and the power of the information technology sector. Information, Communication & Society, 21 (11), pp. 1555-1570.

Hesmondhalgh, D. and Pratt, A. (2005). Cultural industries and cultural policy. International Journal of Cultural Policy, 11 (1), pp. 1-13.

Howkins, J. (2001). The creative economy: how people make money from ideas. London: Penguin books.

Kong, L. (2014). From cultural industries to creative industries and back? Towards clarifying theory and rethinking policy. Inter-Asia Cultural Studies, 15 (4), pp. 593-607.

Lin, J.-h. and Chien, P.-Y. (2015). The business model and co-creation value in music industry: From product-dominant to service-dominant. In 2015 Portland International Conference on Management of Engineering and Technology (PICMET) (conference proceedings), pp. 2516-2521. Portland, OR. https://www.semanticscholar.org/paper/The-business-model-and-co-creation-value-in-music-Lin-Chien/e191098a91d3327650499d67fc7b05d331e7bf93

Miege, B. (1989). The capitalization of cultural production. New York: International General.

O’ Brien, D. (2014). Cultural policy (Management, value, and modernity in the creative industries). Routledge.

O’ Connor, J. (2016). After the creative industries: cultural policy in crisis». Journal of law, social justice, and global development, 1, pp. 1-18.

Peterson, R.Α. (2005). Problems in comparative research: The example of omnivorousness. Poetics, 33, pp. 257-282.

Peterson, A. R. and Lena, C. J. (2008). Classification as culture: Types and trajectories of music genres». American Sociological Review, 73 (5), pp. 697-718.

Pratt, A. (2008). Cultural Commodity chains, cultural clusters, or cultural production chains?. Growth and Change, 39 (1), pp. 95-103.

Pratt, A. (2007). The state of the cultural economy: the rise of the cultural economy and the challenges to cultural policy making. In A.P. Ribeiro, The urgency of theory (pp. 166-190). Manchester, UK: Carcanet Press/Gulbenkin Foundation.

Pratt, A. (2005). Cultural industries and public policy. International Journal of Cultural Policy, 11 (1), pp.31-44.

Pratt, A. (2004). The cultural economy: A call for a spatialized ‘production of culture’ perspective. International Journal of Cultural Studies, 7 (1), pp. 117-128.

Rowley, J. (2002). Using case studies in research. Management Research Review, 25 (1), pp. 16-27.

Seoane, V. M. (2017). Cultura Viva, a challenge to the creative economy policy discourse in Brazil. Bulletin of Latin American Research, 36 (4), pp. 424-439.

Scott, A. (2010). Cultural economy and the creative field of the city. Geografiska Annaler, Series B, Human Geography, 92 (2), pp. 115-130.

Throsby, D. (2010). The economics of cultural policy. Cambridge University Press.

Towse, R. (2014). Advanced introduction to cultural economics. Northampton, MA: Elgar Publishing.

UNCTAD (2013). Creative economy report special edition: widening local development pathways. unesdoc.unesco.org/images/0022/002246/224698e.pdf.

UNCTAD (2010). Creative Economy Report 2010. Creative Economy: A Feasible Development Option. New York: United Nations.

UNCTAD (2008) Creative Economy Report 2008. The challenge of assessing the creative economy. Towards informed policy-making. New York: United Nations.

Vlassis, A. and De Beukelaer, C. (2019). The creative economy as a versatile policy script: exploring the role of competing intergovernmental organizations». Media, Culture, and Society, 41 (4), pp. 1-18.

Witkin, R. (2003). Adorno on popular culture. London: Routledge.

Worldwide Independent Market Report (2016). The Global Economic & Cultural Contribution of Independent Music. http://winformusic.org/files/WINTEL%202015.pdf

Yin, R.K. (1994) Case study research: design and methods. 2nd edition, Thousand Oaks, CA: Sage.


Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.


Creative Commons License
Η χρήση του περιεχομένου καθορίζεται από την άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.