| More

Περιφερειακή εξειδίκευση, βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική οικονομία: Η περίπτωση της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας

Views: 331 Downloads: 129
Miltiadis Staboulis, George Papagiannis


Με το παρόν άρθρο επιχειρείται η διερεύνηση του ρόλου της περιφερειακής εξειδίκευσης και της συμβολής του τομέα της κοινωνικής οικονομίας στην οικονομικά βιώσιμη προοπτική της περιφέρειας της Δυτικής Μακεδονίας. Συγκεκριμένα, εξετάζεται η περιφερειακή στρατηγική εξειδίκευσης της Δυτικής Μακεδονίας στο πλαίσιο της αντίστοιχης Ευρωπαϊκής στρατηγικής με σκοπό την εξαγωγή ερευνητικών αποτελεσμάτων για το πλαίσιο και την υλοποίησή της. Ακόμη, παρουσιάζονται ερευνητικά αποτελέσματα για το οικονομικό περιβάλλον στον τομέα της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, καθώς επίσης και για τη βιωσιμότητα και τις δυνατότητες του τομέα της κοινωνικής οικονομίας στην περιφερειακή ανάπτυξη.

Λέξεις κλειδιά

βιώσιμη ανάπτυξη; κοινωνική οικονομία; περιφερειακή ανάπτυξη; στρατηγική έξυπνης εξειδίκευσης; περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας

Πλήρες Κείμενο:



Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας – ΓΓΕΤ (2015). Εθνική Στρατηγική Έρευνας και Καινοτομίας για την Έξυπνη Εξειδίκευση 2014-2020 http://www.gsrt.gr/Financing/Files/ProPeFiles19/RIS3V.5_21.7.2015.pdf (πρόσβαση 10/9/17)

Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2010). Ευρώπη 2020. Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, Ανακοίνωση της επιτροπής, COM(2010) 2020 τελικό, Βρυξέλλες,3.3.2010

Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2011a). Πρωτοβουλία για την κοινωνική επιχειρηματικότητα, Οικοδόμηση ενός οικοσυστήματος για την προώθηση των κοινωνικών επιχειρήσεων στο επίκεντρο της κοινωνικής οικονομίας και της κοινωνικής καινοτομίας, Ανακοίνωση της Επιτροπής, Βρυξέλλες, 25.10.2011 COM(2011) 682 τελικό

Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2013b). Κοινωνική οικονομία και κοινωνική επιχειρηματικότητα. Οδηγός για την Κοινωνική Ευρώπη, Τεύχος 4, Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Έρευνας για τις Συνεργατικές και Κοινωνικές Επιχειρήσεις, Λουξεμβούργο, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2014). Εθνικές/Περιφερειακές Στρατηγικές Καινοτομίας για Έξυπνη Εξειδίκευση (RIS3), Πολιτική Συνοχής 2014-2020, Μάρτιος 2014

Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2016). Συνοπτική παρουσίαση και συστάσεις επιχειρήσεων και της κοινωνικής οικονομίας, Έκκληση για δράση της ομάδας εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής για την κοινωνική επιχειρηματικότητα (GECES), Οκτώβριος 2016

Ίσαρη, Φ. και Πουρκός, Μ. (2015). Ποιοτική μεθοδολογία έρευνας. https://repository.kallipos.gr/handle/11419/5826 (πρόσβαση 10.01.2019)

Σχέδιο Στρατηγικής Έξυπνης Εξειδίκευσης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας 2014 – 2020 (2015). Ανακτήθηκε από https://www.ideacns.gr/sites/default/files/inline-files/RIS3_Dytiki_Makedonia.pdf στις 10/09/2017

CIRIEC (2007). Η Κοινωνική Οικονομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Σύνοψη της έκθεσης που εκπονήθηκε για την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή από το Διεθνές Κέντρο Έρευνας και Πληροφόρησης για τη Δημόσια, Κοινωνική και Συνεταιριστική Οικονομία (CIRIEC)

Arthur, W.B. (1994). Increasing returns and path dependence in the economy. Ann Arbor: The University of Michigan Press.

Barth, S., Barraket, J., Luke, B. and McLaughlin, J. (2015). Acquaintance or partner? Social economy organizations, institutional logics and regional development in Australia. Entrepreneurship & Regional Development, 27 (3-4), pp. 219-254.

Best, M. (2001). The new competitive advantage. Oxford: Oxford University Press.

Borzaga, C. and Defourny, J. (2001). The emergence of social enterprise. London and New York: Routledge.

Braun, V. and Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3, pp. 77-101.

Clarke, V., Braun, V. and Hayfield, N. (2015). Thematic analysis. In J. Smith (Ed.). Qualitative psychology: A practical guide to research methods (3rd ed.) (pp. 222-248). London: Sage.

Conelly, S., Markey S. and Roseland, M. (2011). Bridging sustainability and the social economy: Achieving community transformation through local food initiatives. Critical Social Policy, 31 (2), pp. 308–324.

Cooke, P. and Leydesdorff, L. (2006). Regional development in the knowledge-based economy: The construction of advantage. The Journal of Technology Transfer, 31(1), pp. 5-15.

Defourny, J., Develtere, P., Fonteneau, B. and Nyssens, M. (2009). The worldwide making of the social economy. Innovations and Changes, Leuven.

European Commission (2014). National/Regional Innovation Strategies for Smart Specialisation (RIS3), Cohesion Policy 2014-2020, https://knowledge4policy.ec.europa.eu/publication/nationalregional-innovation-strategies-smart-specialisation-ris3_en

European Commission (2016b). Next steps for a sustainable European future European action for sustainability, Communication form the Commission to the European Parliament, the Council, the European Economic and Social Committee and the Committee of the regions, Strasbourg, 22.11.2016 COM(2016) 739 final

Foray, D., David, P. A. and Hall, B. (2009). Smart specialisation–the concept. Knowledge Economists Policy Brief, 9 (85).

Hatzichronoglou, T. (1996). Globalisation and competitiveness: Relevant indicators. Organisation for Economic Co-operation and Development, Directorate for Science, Technology and Industry, working paper, IV, 16, Paris: OECD.

Hirst, P. and Thompson, G. (1996). Globalization in question. The international economy and possibilities of governance. Cambridge: Polity Press.

Kerlin, J. A. (2006). Social enterprise in the United States and Europe: Understanding and learning from the differences. Voluntas: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations, 17 (3), pp. 247-263.

Krugman, P.R. (1991a). Increasing returns and economic geography. Journal of Political Economy, 99, pp. 483–499.

Krugman, P.R. (1991b). History and industry location: the case of the manufacturing belt. American Economic Review, 81, pp. 80–83.

Krugman, P.R. (1991c). Geography and trade. Leuven, Belgium and Cambridge, MA: Leuven University Press and The MIT Press.

Krugman, P.R. (1994). Empirical evidence on the new trade theories: the current state of play. In New Trade Theories—a Look at the Empirical Evidence. London: Centre for Economic Policy Research (CEPR).

Lukkarinen, M. (2005). Community development, local economic development and the social economy. Community Development Journal, 40 (4), pp. 419–424

Maskell, P., Eskelinen, H., Hannibalsson, I., Malmberg, A. and Vatne, E. (1998). Competitiveness, localized learning and Regional development. Specialization and prosperity in small open economies. London and New York: Routledge.

Monzón, J.L. and Chaves R. (2012). The Social Economy in the European Union. Summary of the Report drawn up for the European Economic and Social Committee by the International Centre of Research and Information on the Public. Social and Co-operative Economy (CIRIEC).

Moulaert, F. and Ailenei, O. (2005). Social economy, third sector and solidarity relations: A conceptual synthesis from history to present. Urban studies, 42 (11), pp. 2037-2053.

Ohmae, K. (1995). The end of the nation state. The rise of regional economies. London: HarperCollins Publishers.

Pike, A., Rodriquez-Pose, A. and Tomaney, J. (2007). Local and regional development. London and New York: Routledge.

Porter, M.E. (1990). The Competitive Advantages of Nations, London and Basingstoke: Macmillan.

Smith, B. R. and Stevens, C. E. (2010). Different types of social entrepreneurship: The role of geography and embeddedness on the measurement and scaling of social value. Entrepreneurship and Regional Development, 22(6), pp. 575-598.

Somerville, P. and McElwee, G. (2011). Situating community enterprise: a theoretical exploration. Entrepreneurship & Regional Development, 23 (5–6), pp. 317-330.

United Nations (2015). Transforming Our World: The 2030 Agenda For Sustainable Development, A/RES/70/1, sustainabledevelopment.un.org

Zahra, S. A., Gedajlovic, E., Neubaum, D. O. and Shulman, J. M. (2009). A typology of social entrepreneurs: Motives, search processes and ethical challenges. Journal of Business Venturing, 24 (5), pp. 519-532.

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.

Creative Commons License
Η χρήση του περιεχομένου καθορίζεται από την άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.