Θρησκευτικός ζηλωτής ή στρατηγικός ρεαλιστής; Ο Oliver Cromwell και η εκστρατεία στην Ιρλανδία , 1649-1650
Περίληψη
«He who could take Drogheda, could take Hell».
Η φράση του Sir Phelim O’Neill, ειπωμένη μετά την κατάληψη της πόλης το 1649 από τον Νέο Πρότυπο Στρατό, συνοψίζει την επίδραση που είχε η σφαγή των υπερασπιστών και των κατοίκων της Drogheda στο ιρλανδικό φαντασιακό. Η εκστρατεία του Oliver Cromwell στην Ιρλανδία (1649-1650) συνιστά ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα επεισόδια της αγγλικής επαναστατικής περιόδου, καθώς χαρακτηρίστηκε από ακραία στρατιωτική βία και άφησε βαθύ αποτύπωμα στην πολιτική και εθνοθρησκευτική διαμόρφωση του νησιού.
Οι συνέπειες της εκστρατείας ήταν καταλυτικές: εκτελέσεις, μαζικές εκτοπίσεις, εποικισμός και η εμπέδωση μιας αποικιακής λογικής κυριαρχίας που επρόκειτο να επαναληφθεί σε άλλα σημεία της αγγλικής αυτοκρατορίας. Η μνήμη των γεγονότων διατηρήθηκε ζωντανή για αιώνες, επηρεάζοντας τόσο την ιρλανδική ταυτότητα όσο και τη διχοτόμηση του νησιού.
Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στο πρόβλημα της ερμηνείας της βίας που άσκησε ο Cromwell κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Παρά την εκτενή βιβλιογραφία, η ιστοριογραφική συζήτηση παραμένει αμφιλεγόμενη: ήταν οι σφαγές σε πόλεις όπως η Drogheda και το Wexford προϊόν θρησκευτικού φανατισμού ή στρατηγική πράξη αποτροπής; Στόχευαν μόνο στους υπερασπιστές ή και σε άμαχο πληθυσμό;
Αντλώντας από την ιστοριογραφική διαμάχη ανάμεσα σε ιστορικούς όπως ο Micheál Ó Siochrú, που υπογραμμίζει τη θρησκευτική διάσταση, και άλλους, όπως οι Trevor Royle και Tom Reilly, που υποστηρίζουν είτε τη στρατηγική διάσταση των γεγονότων είτε την ανάγκη αναθεώρησής τους, το άρθρο επιχειρεί να επανατοποθετήσει τη συζήτηση στο πεδίο της συγκριτικής ανάλυσης.
Το ερευνητικό ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Πώς μεταβάλλονται η ένταση και η μορφή της βίας κατά την πορεία της εκστρατείας και ποιοι παράγοντες –στρατηγικοί, ιδεολογικοί ή πολιτικοί– καθόρισαν τις αποφάσεις του Cromwell;
Η μελέτη εστιάζει στις πολιορκίες των Drogheda και Wexford, όπου σημειώθηκαν σφαγές, και τις αντιπαραβάλλει με τις περιπτώσεις της Ross και της Clonmel, όπου η αντίσταση κατεστάλη με πιο περιορισμένα ή διαφορετικά μέσα. Στόχος είναι να διερευνηθεί κατά πόσο η χρήση βίας από τον Cromwell υπήρξε συνέπεια πουριτανικού ζηλωτισμού, εργαλείο κρατικής κυριαρχίας ή συνδυασμός των δύο. Η περίπτωση της Ιρλανδίας, άλλωστε, αποτέλεσε για τους Άγγλους ένα πείραμα, η επιτυχία του οποίου θα διαμόρφωνε τις αυτοκρατορικές πρακτικές κατάκτησης στην εποχή της βρετανικής αποικιακής επέκτασης.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
-
Γεωργακάκης Π. (2025). Θρησκευτικός ζηλωτής ή στρατηγικός ρεαλιστής; Ο Oliver Cromwell και η εκστρατεία στην Ιρλανδία , 1649-1650. Mos Historicus: Κριτική Επιθεώρηση της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, 3(1), 47–67. https://doi.org/10.12681/mh.43999
- Ενότητα
- Άρθρα

Αυτή η εργασία είναι αδειοδοτημένη υπό το CC Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση 4.0.
Κυριότητα πνευματικών δικαιωμάτων:
Οι συγγραφείς διατηρούν τα πλήρη πνευματικά δικαιώματα επί των άρθρων τους που δημοσιεύονται στο Mos Historicus: Κριτική επιθεώρηση ευρωπαϊκής ιστορίας. Με την υποβολή και τη δημοσίευση των έργων τους στο περιοδικό, οι συγγραφείς παραχωρούν στο Mos Historicus το αποκλειστικό δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης, σύμφωνα με την άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού–Μη Εμπορική Χρήση 4.0 Διεθνής Άδεια (CC BY-NC 4.0).
Όροι και Προϋποθέσεις:
Σύμφωνα με την άδεια CC BY-NC 4.0, τρίτοι δύνανται να αναπαράγουν, να διανέμουν, να δημοσιοποιούν και να προσαρμόζουν το έργο αποκλειστικά για μη εμπορικούς σκοπούς, υπό την προϋπόθεση ότι:
α. θα γίνεται σαφή αναφορά στον/στους αρχικό/ούς συγγραφέα/είς, καθώς και στην πρώτη δημοσίευση του έργου στο Mos Historicus,
β. και οποιεσδήποτε τροποποιήσεις ή άλλες παρεμβάσεις επί του πρωτοτύπου δηλώνονται με σαφήνεια.