| More

Οι νέες τεχνολογίες ως εργαλείο ενίσχυσης των πολλαπλών ευφυϊών

Views: 647 Downloads: 421
Γεώργιος Πολύδωρος
Γεώργιος Πολύδωρος

Περίληψη


Αυτή η εργασία είναι μια προσπάθεια προσέγγισης της θεωρίας των πολλαπλών ευφυϊών του Howard Gardner και τις δυνατότητες που παρέχονται από το μοντέλο της εκπαίδευσης της ανοικτής και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Η ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση μπορεί να φέρει επανάσταση στην παραδοσιακή παιδαγωγική πρακτική, καλύπτοντας τις ανάγκες των ατόμων που έχουν διαφορετικές μορφές γνωστικής κατανόησης. Τα συμπεράσματα αναδεικνύουν την ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση όχι απλώς ως ένα απλό εργαλείο για τη διάδοση της εκπαίδευσης, αλλά ως μέσο επίτευξης νέων επιπέδων κατανόησης και μάθησης.

 


Λέξεις κλειδιά


ανοικτή & εξ αποστάσεως εκπαίδευση; πολλαπλές ευφυΐες; διδασκαλία

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Αναφορές


Anderson, T. & Elloumi, F. (eds) (2004). Theory and Practice of Online Learning. Athabasca University.

Castells, M. (1998). End of millennium. Information age series. West Sussex: Wiley-Blackwell.

Castells, M. (2000). The rise of the network society: The information age: economy, society and culture. West Sussex: Wiley-Blackwell.

Gardner, H. (1983). Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences. New York: Basic.

Gardner, H. (2006). Changing minds: the art and science of changing our own and other people’s minds. Harvard Business Review Series.

Geer, R. (2009). Strategies for Blended Approaches in Teacher Education. In E. Stacey & P. Gerbic (eds.), Effective Blended Learning Practices, IGI Global, (pp. 39-61).

Holmberg, B. (1995). Theory and practice of distance education. London: Routledge.

Holmberg, B. (2005). The evolution, principles and practices of distance education. Oldenburg: Carl von Ossietzky Universität Oldenburg.

Keegan, D. (ed.) (1993). Theoretical principles of distance education. London: Routledge.

Klein, M. (2007). Achieving collective intelligence via large-scale on-line argumentation. Center for collective intelligence of MIT. Working paper n. 2007-001. Retrieved from http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1040881

Lévy, P. (1990). Les technologies de l’intelligence (sciences et societé). Paris : La Découverte.

Lévy, P. (1998). Qu’est-ce que le virtuel? Paris: La Découverte.

Lévy, P. (1999). Collective intelligence: mankind’s emerging world in cyberspace. Massachusetts: Perseus books.

Lévy, P. (2001). Cyberculture. University of Minnesota Press.

McMillan, D.W. & Chavis, D.M. (1986). Sense of community: a definition and theory. Journal of Community Psychology, 14, 6-23.

Palloff, R.M. & Pratt, K. (2007). Building online learning communities: effective strategies for the virtual classroom. San Francisco: Jossey-Bass.

Peters, O. (1992). Distance education: a revolutionary concept. In G. E. Ortner, K. Graff & H. Wilmersdörfer (eds.), Distance education as two-way communication, Essays in honor of Börje Holmberg. Frankfurt: Peter Lang.

Peters, O. (2002). Distance education in transition: Development and issues. Oldenburg: Carl von Ossietzky Universidad Oldenburg.

Retrieved from: http://www.jofde.ca/index.php/jde/article /view/474/875

Rowntree, D. (1992). Exploring Open and Distance Learning. London: Kogan.

UNESCO (2012). What is open and distance learning (ODL)?

Retrieved from http://portal.unesco.org/education/en/ev.php-URL_ID=22329&URL_DO=DO_TOPIC&URL_SECTION=201.htm


Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.


Copyright (c) 2017 Γεώργιος Πολύδωρος