ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΟΥ ΜΙΛΩ, ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΦΑ ΙΔΕΑ ΑΘΗΝΩΝ

Περίληψη

Το δημοτικό τραγούδι είναι βαθιά ριζωμένο στο ιστορικό και πολιτισμικό του πλαίσιο. Θεωρείται ανεξάντλητη πηγή πληροφοριών σχετικά με την πολιτισμική ταυτότητα των μη αστικών, συμβιωτικών και αγροτικών κοινοτήτων. Επιπλέον, το δημοτικό τραγούδι α) λειτουργεί ως θεμέλιο για μουσικοθεατρικές παραστάσεις και σύγχρονα καλλιτεχνικά και εκπαιδευτικά προγράμματα και β) εμπνέει καλλιτέχνες να το εντάξουν σε ένα νέο πλαίσιο δράσης. Η παρούσα έρευνα στοχεύει στον επαναπροσδιορισμό της θέσης του δημοτικού τραγουδιού και των τελετουργικών του πράξεων ως «θεάματος» μέσα σε σύγχρονες καλλιτεχνικές παραγωγές που ενσωματώνουν στοιχεία δραματικής επιτέλεσης σε θεατρικές σκηνές. Ως εκ τούτου, προτείνει και αναλύει την έννοια της «επιτέλεσης στον μικρότοπο» ως ένα εγχείρημα αυτο-εθνογραφικής και καλλιτεχνικής έρευνας, το οποίο α) συνδυάζει την Εθνομουσικολογία με τις Παραστατικές Τέχνες [διεπιστημονική έρευνα και ενσώματες & φωνητικές επιτελεστικές πρακτικές] και β) περιλαμβάνει τη δημιουργία νέων μικρών [μικρο-] εργαστηρίων για την έρευνα, τη διδασκαλία και την εκτέλεση του δημοτικού τραγουδιού — από μια απλή αίθουσα διδασκαλίας έως υπαίθριους ή καλλιτεχνικούς χώρους (φύση, θέατρα κ.ά.). Επί του πεδίου, ο εθνογράφος αλληλεπιδρά επίσης με το φωνητικό-σωματικό του εργαλείο, ως δάσκαλος και ερμηνευτής. Συνοψίζοντας, μέσω της παρούσας έρευνας, η «επιτέλεση στον μικρότοπο» ακολουθεί την αυτοεθνογραφική μέθοδο, προκειμένου να ορίσει το δημοτικό τραγούδι ως ολιστικό πρότυπο εκπαιδευτικής και καλλιτεχνικής έρευνας και απόδοσης σε νέα πολιτισμικά περιβάλλοντα.