Συναισθηματική ευεξία μαθητών νηπιαγωγείου κατά τη συμμετοχή τους σε πραγματικά και σε ψηφιακά αλληλεπιδραστικά παιχνίδια άσκησης
Δημοσιευμένα:
Jan 1, 2015
Λέξεις-κλειδιά:
Προσχολική εκπαίδευση αλληλεπιδραστικά παιχνίδια άσκησης συναισθηματική ευεξία
Περίληψη
Η εργασία μελετά τη συναισθηματική ευεξία μαθητών προσχολικής ηλικίας κατά την εμπλοκή τους σε πραγματικά και σε ψηφιακά αλληλεπιδραστικά παιχνίδια άσκησης. Στην έρευνα συμμετείχαν 12 παιδιά ηλικίας 4 – 6 ετών μιας τάξης Νηπιαγωγείου. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν: κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών Nintendo Wii, χειριστήριο Wii Remote Plus, μπάρα ανίχνευσης κίνησης, ψηφιακός δίσκος Wii Sports με τέσσερα παιχνίδια (bowling, golf, baseball, tennis) και εξοπλισμός για τα ίδια κινητικά παιχνίδια που έγιναν στο προαύλιο του σχολείου. Η συλλογή δεδομένων έγινε με βιντεοσκόπηση, σημειώσεις πεδίου, ενώ χρησιμοποιήθηκε και η κλίμακα συμμετοχής LIS-YC. Η συγκεκριμένη έρευνα αποτελεί μία μελέτη περίπτωσης και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συναισθηματική ευεξία των μαθητών του Νηπιαγωγείου είναι υψηλότερη στα πραγματικά κινητικά παιχνίδια συγκριτικά με τα ψηφιακά παιχνίδια άσκησης.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
-
Παπαχρήστου Ε., & Μπράτιτσης Θ. (2015). Συναισθηματική ευεξία μαθητών νηπιαγωγείου κατά τη συμμετοχή τους σε πραγματικά και σε ψηφιακά αλληλεπιδραστικά παιχνίδια άσκησης. Θέματα Επιστημών και Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση, 8(1-2), 51–65. ανακτήθηκε από https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/thete/article/view/44486
- Τεύχος
- Τόμ. 8 Αρ. 1-2 (2015)
- Ενότητα
- Articles
Λήψεις
Τα δεδομένα λήψης δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Αναφορές
Bratitsis, T., & Papachristou. I. (2014). Children's perceptions of real and technology assisted sport games (exergames): A case study. In C. Busch (ed.), Proceedings of the 8th European Conference on Games Based Learning (pp. 34-40). Reading: Academic Conferences and Publishing International Limited.
Cavallari, J., Hedberg, J., & Harper, B. (1992). Adventure games in education: A review. Australian Journal of Educational Technology, 8(2), 172–184.
Chambers, D. (2011). Wii play as a family: The rise in family-centered video gaming. Leisure Studies, 31(1), 69-82.
Cohen, L., & Manion, L. (1997). Μεθοδολογία εκπαιδευτικής έρευνας. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Doherty, J., & Bailey, R. (2003). Supporting Physical Development and Physical Education in the Early Years. UK: Open University Press.
Fisher, A., Reilly, J. J., Kelly, L. A., Montgomery, C., Williamson, A., Paton, J. Y., & Grant, S. (2005). Fundamental movement skills and habitual physical activity in young children. Medicine and Science in Sports and Exercise, 37(4), 684-688.
Fogel, V., Miltenberger, R., Graves, R., & Koehler, S. (2010). The effects of exergaming on physical activity among inactive children in a physical education classroom. Journal of Applied Behaviour Analysis, 43(4), 591-600.
Hansen, L. (2010). Fifth grade students’ experiences participating in active gaming in physical education: The persistence to game. The ICHPER-SD Journal of Research in Health, Physical Education, Recreation, Sport and Dance, 5, 33 – 40.
Kandroudi, M., & Bratitsis, T. (2012). Exploring the educational perspectives of XBOX Kinect based video games. In P. Felicia (ed.), Proceedings of the 6th European Conference on Games Based Learning (pp. 219-227). Cork, Ireland.
Kieff, J. & Casbergue, R. (2000). Playful Learning and Teaching: Integrating Play into Preschool and Primary Programs. Boston, MA: Allyn and Bacon.
Kyriazis, I., Rekleiti, M., Saridi, M., Beliotis, E., Toska, A., Souliotis, K., & Wozniak, G. (2012). Prevalence of obesity in children aged 6-12 years in Greece: Nutritional behaviour and physical activity. Archives of Medical Science, 8(5), 859-864.
Laevers, F. (1994). The innovative project Experiential Education and the definition of quality. In F. Laevers (ed.), Defining and assessing quality in early childhood education (pp. 159 – 174). Leuven: Leuven University Press.
Lepper, R., Greene, D. & Nisbett, R. (1973). Undermining children’s intrinsic interest with extrinsic rewards: A Test of the ‘overjustification’ hypothesis. Journal of Personality and Social Psychology 28, 129–137.
McGrenere, J. L. (1996). Design of Educational electronic multi-player games: A literature review. Vancouver: Department of Computer Science.
North, M. (1990). The practice of movement teaching. UK: Northcote House Publishers.
Nutbrown, C. (2011). Key concepts in early childhood education and care. London: Sage.
Piaget, J. (1963). The origins of intelligence in children. CT: International Universities Press.
Troiano R. P., & Flegal, K. M. (1998). Overweight children and adolescents: description, epidemiology, and demographics. Pediatrics, 101, 497-504.
Valsiner, J. (1989). Human development and culture: The social nature of personality and its study. Lexington, MA: Lexington Books.
Vygotsky, L. S. (1997). Νους στην Κοινωνία. Αθήνα: Gutenberg.
Αυγητίδου, Σ. (2001). Το παιχνίδι – Σύγχρονες ερευνητικές και διδακτικές προσεγγίσεις. Αθήνα: Τυπωθήτω.
Δαφέρμου, Χ., Κουλούρη, Π., & Μπασαγιάννη, Ε. (2006). Οδηγός Νηπιαγωγού – Εκπαιδευτικοί Σχεδιασμοί- Δημιουργικά Περιβάλλοντα Μάθησης. Αθήνα: ΠΙ & ΥΠΕΠΘ, ΟΕΔΒ.
ΔΕΠΠΣ (2003). Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών για το Νηπιαγωγείο. Αθήνα: Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
Μπιρμπίλη, Μ. (2011). Οδηγός εκπαιδευτικού για το πρόγραμμα σπουδών του νηπιαγωγείου. Αθήνα: Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
Μπότσογλου, Κ. (2001). Η παιδαγωγική ποιότητα των υπαίθριων χώρων παιχνιδιού. Στο Σ. Αυγητίδου (επιμ.), Το Παιχνίδι. Σύγχρονες Ερευνητικές και Διδακτικές Προσεγγίσεις. Αθήνα: Τυπωθήτω.
Τσαπακίδου, Α. (1997). Κινητικές Δεξιότητες. Θεσσαλονίκη: University Studio Press.
Φατσέα, Α., & Αντωνίου, Π. (2010). Καταγραφή της επίδρασης των ψηφιακών διαδραστικών παιχνιδιών στους χρήστες. Στο Μ. Δοδόντσης, Γ. Σαλονικίδης, Β. Κολτσάκης (επιμ.), Πρακτικά 2ου Πανελληνίου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου Ημαθίας (σσ. 1224-1237).
