| More
Νέα: Επόμενη Συνάντηση

Τετάρτη, 11.10.2017

Όλγα Κατσιαρδή-Hering

Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, 1975-2017: Παρελθόν, Παρόν, Μέλλον

Αφορμή για τη συνάντηση αυτή και την εμφάνισή μου στο αγαπητό κοινό του Μνήμονα είναι η αφυπηρέτησή μου από το Πανεπιστήμιο, αλλά και η συνειδητοποίηση ότι μέρος της αιτίας για την ένταξή μου στην ερευνητική κοινότητα αποτέλεσε και η ομάδα των ιδρυτών του Μνήμονα, που τους γνώρισα ως φοιτήτρια λίγο πριν το 1975. Σε αυτούς θα αφιερώσω τις σκέψεις για μια προσωπική και όχι, ίσως, αντικειμενική αποτίμηση της ιστοριογραφίας περί τον Νέο Ελληνισμό. Άξονες της συζήτησης, στην οποία θα ήθελα να επικεντρωθούμε, είναι οι τάσεις που υπήρχαν και οδήγησαν στη σύνθεση της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού, 1204-1827 (Απ. Βακαλόπουλος), στην έκδοση της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους (Εκδοτική Αθηνών), εκείνες που προετοίμασαν την Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, 1770-2000  (επιμ. Β. Παναγιωτόπουλος, Τα Νέα) και αυτές τις οποίες ζούμε και αναμένουμε να εξελιχθούν, που ίσως να μην καταλήξουν σε μια νέα συνολική αποτίμηση, αλλά σίγουρα θα εκπροσωπούν τον καιρό τους. Συνηθίζεται να τονίζεται η απομόνωση της νεοελληνικής ιστοριογραφίας πριν από το 1975 (ήταν όμως πράγματι έτσι;), η μεγάλη συμβολή της λεγόμενης σχολής των Annales και των εκ Γαλλίας φωτισμένων ιστορικών μετά την μεταπολίτευση. Ανάπτυξη της μελέτης του νεοελληνικού διαφωτισμού: ναι, εξαιτίας της φωτεινής παρουσίας εκ Γαλλίας του Κ. Θ. Δημαρά και του Φ. Ηλιού, αλλά και του Π. Κιτρομηλίδη (εξ Η.Π.Α.) κ.ά.· αλλά μήπως η φωτεινή αυτή επίδραση άφησε στη σκιά τους λόγιους της κεντρικής Ευρώπης και της εκεί ελληνικής διασποράς; Ανάκτηση, λοιπόν, του «χαμένου χρόνου» στο παρόν και στο μέλλον. Οικονομική ιστορία: Καταλυτικός ο ρόλος του Σπ. Ασδραχά και του Β. Κρεμμυδά και η συνομιλία τους με τη γαλλική, κυρίως, οικονομική ιστοριογραφία. Μετά τα χρόνια ακμής στον τομέα του εμπορίου, της ναυτιλίας (μια από τις πιο διεθνοποιημένες σύγχρονες τάσεις της ιστορίας του Νέου Ελληνισμού), περνάμε στην ιστορία των επιχειρήσεων, τη συλλογική οικονομική βιογραφία κ.ά.

Πού βρισκόμαστε, όμως, με άλλες τάσεις; Τάσεις πολιτικής ιστορίας (ιστορία των κομμάτων), ανθρωπολογίας, ιστορίας της οικογένειας κ.λπ. οφείλουν την ανάπτυξή τους στην επίδραση των Annales και τη γαλλική ιστοριογραφία και μόνο; Πού είναι η συμβολή της αντίστοιχης ομάδας του Cambridge, της Βιέννης; Η ανάπτυξη της ιστοριογραφίας της ελληνοβενετικής ανατολής; Οι οθωμανικές σπουδές;
Ερωτήσεις και απορίες μάλλον της αποχωρούσης; Μπορεί και όχι. 
 
Συζητητές: Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Ίκαρος Μαντούβαλος
   Όροι χρήσης | Προστασία δεδομένων | Open Journal Systems | Copyright © EKT