| More
Επόμενη Συνάντηση
Ίκαρος Μαντούβαλος Χίλλεια: «Κυνήγι μαγισσών» στην οθωνική Αθήνα; Δέκα περίπου χρόνια μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, στη δημόσια σφαίρα εισέρχεται δυναμικά το ζήτημα του αποκλεισμού της θρησκευτικής ετερότητας από πεδία κοινωνικών δράσεων. Με αφορμή τα γεγονότα που είναι γνωστά στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης ως Χίλλεια, οι επιθέσεις δηλαδή που εκδηλώθηκαν στην Αθήνα, το 1842, εναντίον του σχολείου των Hill, γίνεται προσπάθεια να σκιαγραφηθεί το ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εγγράφεται η παραπάνω δίωξη με την κατηγορία του προσηλυτισμού· έκφανση μιας θρησκευτικής διαμάχης που ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια ζωής του νεότευκτου κράτους και κορυφώθηκε στη δεκαετία του 1850. Στην πραγματικότητα επιχειρείται μια αναστοχαστική προσέγγιση αφενός της θέσης της ετεροδοξίας στην ελληνική πραγματικότητα, δεδομένης της ενεργού, κυρίαρχης παρουσίας της «κρατικής Εκκλησίας» σε αυτήν, αφετέρου της στάσης της πολιτείας απέναντι στην αρχή της ανεξιθρησκίας, μια αρχή που είχε εκφραστεί εμφατικά από τις Εθνοσυνελεύσεις της επαναστατικής περιόδου. Τέλος, στο περιθώριο της παραπάνω προβληματικής διατυπώνονται ερωτήματα που, αν και έχουν διερευνηθεί, έως έναν βαθμό, από την ελληνική ιστοριογραφία, ωστόσο εξακολουθούν να τροφοδοτούν τη σχετική με την εξάπλωση του προτεσταντισμού στην Ανατολή συζήτηση. Αν και σε ποιο βαθμό η εκπαιδευτική δράση του προτεσταντικού κινήματος εκδηλώθηκε ενιαία στον χώρο της Ανατολής Μεσογείου (και δη του ελληνικού βασιλείου); Αν και σε ποιο βαθμό συνιστά απλά ένα προσηλυτιστικό μέσο, ή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ιδεολογικής θεώρησης και πολιτικής, όπως αυτή διαμορφώθηκε από αμερικανικούς κύκλους κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα; Συζητητής: Βαγγέλης Καραμανωλάκης
   Όροι χρήσης | Προστασία δεδομένων | Open Journal Systems | Copyright © EKT