ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΑΝΑΒΙΩΜΕΝΟ ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ. ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ (1965) ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ (2012)
Περίληψη
Οι παραστάσεις του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος στη σύγχρονη εποχή συνιστούν, στην ουσία, μια συνεργασία διαφορετικών, αυτόνομων παραστατικών τεχνών, μέσω της οποίας το Αρχαίο Δράμα αναβιώνει και αναδομείται. Στο πλαίσιο των πολυπαραγοντικών παραστάσεων, με σαφείς εξειδικεύσεις για τη μουσική, τον χορό, το κείμενο, τη σκηνοθεσία, τη σκηνογραφία, τα κοστούμια κ.λπ., ο χωροχρόνος σχεδόν πάντοτε συνυφαίνεται με μια ανακολουθία (incongruity) σε σχέση με τη χρονική συγγραφή του έργου, την πλοκή του και τον ίδιο τον συνθέτη. Η ιστορική ανασκόπηση των σημαντικότερων ιδεολογικών τάσεων από σκηνοθέτες, συνθέτες, κριτικούς τέχνης και μουσικoκριτικούς για την ερμηνεία του Αρχαίου Δράματος τον 20ό αιώνα αποκαλύπτει τις ιδεολογικές αποκλίσεις και συγκλίσεις αναφορικά με τον ρόλο της μουσικής στα αναβιωμένα αρχαία δράματα σε σχέση με την παράδοση (δημοτικό τραγούδι και βυζαντινό μέλος) και τη σύνδεσή της με την αρχαιότητα. Περιπτώσεις μελέτης αποτελούν η «διευρυμένη» (expanded) μουσική του Γιάννη Χρήστου για τους Πέρσες του Αισχύλου (σε σκηνοθεσία Κουν, 1965) και η ηλεκτροακουστική μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα για την Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη (σε σκηνοθεσία Μουμουλίδη, 2012), για τις οποίες κατατίθενται νέα ερμηνευτικά εργαλεία για την ανάλυση της σκηνικής μουσικής στα αναβιωμένα αρχαία δράματα. Η μελέτη βασίζεται σε αρχειακή και εθνογραφική έρευνα (επιτόπια και με συνεντεύξεις συντελεστών) και στη διεπιστημονική προσέγγιση της μουσικής από τις επιστήμες της (εθνο)μουσικολογίας, της αρχαιο-μουσικολογίας και της θεατρολογίας.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
-
Δαλιανούδη Ρ. (2025). ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΑΝΑΒΙΩΜΕΝΟ ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ. ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ (1965) ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ (2012). ΠΑΡΑΒΑΣΙΣ/PARABASIS, 20(1), 382–407. https://doi.org/10.12681//.43315
- Ενότητα
- Μελέτες / Studies