Διδακτικές-μαθησιακές πρακτικές διαχείρισης επιστημονικού περιεχομένου στη Γενική Εκπαίδευση

PDF
Δημοσιευμένα: Ιαν 1, 2012
Λέξεις-κλειδιά:
Διδακτικές και μαθησιακές πρακτικές Φυσικές Επιστήμες Γενική Εκπαίδευση
Βασίλης Τσελφές
Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αντιγόνη Παρούση
Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Περίληψη

Οι εκπαιδευτικές δομές της Γενικής Εκπαίδευσης (ΓΕ) αποτελούν κοινωνικές/πολιτισμικές υπο-δομές με μακρόχρονη και παγκόσμια παρουσία. Οι δομές αυτές, όπως και κάθε δομή που αντέχει στο χρόνο, τείνουν να αναπαράγουν εσωτερικά τον εαυτό τους, μέσω της διαχείρισης των μέσων που τα δρώντα υποκείμενα έχουν στη διάθεσή τους. Στην εργασία αυτή θεωρούμε ότι τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και οι μαθητές αποτελούν συνειδητά δρώντα υποκείμενα των εκπαιδευτικών δομών. Στη βάση αυτή επιχειρούμε να συλλέξουμε τεκμήρια που ενισχύουν την υπόθεση ότι: οι δομές της σημερινής ΓΕ έχουν εξασφαλίσει τη σταθερότητά τους διαχειριζόμενες στο εσωτερικό τους εικονικά μέσα (που στην περίπτωση των αντικειμένων των Φυσικών Επιστημών δεν έχουν ουσιαστική σχέση με πραγματικά υλικά, επιστημονικά και τεχνολογικά μέσα) και αναπαράγοντας «σχολικά» σχήματα και υποκριτικές πρακτικές συνδεδεμένες με τη διαχείρισή τους. Αν τα πράγματα είναι έτσι, τότε η στροφή της εκπαίδευσης προς τους στόχους του Επιστημονικού και Τεχνολογικού Γραμματισμού, στόχους σχετικούς με την παραγωγή σχημάτων και πρακτικών χρήσιμων στην καθημερινή ζωή, είναι σοβαρά παγιδευμένη.


Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • Articles
Λήψεις
Τα δεδομένα λήψης δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Αναφορές
Gatto, J. T. (2005). Dumping us down. The hidden curriculum of compulsory schooling. Canada: New Society Publishers.
Paroussi, A., & Tselfes, V. (2008). Shadow theatre and physics in early childhood teachers’ education. Education and Theatre, 9, 83-94.
Patsadakis, M. (2003). Educational practices of teachers and students in the teaching/learning of Sciences. Ιn D. Krnel (ed.), Proceedings, ESERA (European Science Education Research Association), Summer School 2002 (pp. 163-174). Ljubljana: University of Ljubljana, Faculty of Education.
Pickering, A. (1995). The mangle of practice. Chicago: The University Chicago Press.
Psillos, D., Tselfes, V., & Kariotoglou, P. (2004). An epistemological analysis of the evolution of didacitcal activities in teaching-learning sequences: the case of fluids. International Journal of Science Education, 26(5), 555-578.
Sewell, W. (1992). A theory of structure: Duality, agency, and transformation. The American Journal of Sociology, 98, 1-29.
Tselfes, V., & Paroussi, Α. (2009). Science and theatre education: A cross-disciplinary approach of scientific ideas addressed to student teachers of early childhood education. Science & Education, 18, 1115-1134.
Van Eijck, M., & Roth, W-M. (2007). Keeping the local local: recalibrating the status of science and Traditional Ecological Knowledge (TEK) in education. Science Education, 91,926-947.
Τσελφές, Β., & Παρούση, Α. (2009). Θεατρική αφήγηση επιστημονικών ιδεών: Αφορμή για μια διαλεκτική προσέγγιση της μάθησης. Κριτική Επιστήμη & Εκπαίδευση, 9, 33-57.
Τσελφές, Β., & Παρούση, Α. (2010). Η «εικονικότητα» της εκπαιδευτικής πράξης και η περίπτωση της διδασκαλίας-μάθησης των Φυσικών Επιστημών. Επιστημονική Επετηρίδα Παιδαγωγικού Σμήματος Δ.Ε. Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 22, 151-178.
Τσελφές, Β. (2005). Η εκπαιδευτική δέσμευση και το «παιχνίδι» της νέας γνώσης: Πόσο ελεύθερος μπορεί να είναι ο δάσκαλος των φυσικών επιστημών;. Στο Κ. Βρατσάλης (επιμ.), Διδακτική εμπειρία και παιδαγωγική θεωρία (σ. 157-174). Αθήνα: Νήσος.