Πολυμορφικό Μοντέλο Κριτικής Ηλεκτρονικής Κοινότητας Μάθησης: Στοιχεία μιας Ποιοτικής Νοηματοδοτημένης Μάθησης από Απόσταση
Abstract
Η παρούσα εργασία αφορά στην παρουσίαση ενός εξ αποστάσεως κριτικού Πολυμορφικού Μοντέλου επιμόρφωσης, έρευνας και διδασκαλίας το οποίο εφαρμόζεται σε μια Ηλεκτρονική Κοινότητα Μάθησης (ΗΚΜ) εκπαιδευτικών και αφορά στην ενσωμάτωση των Τεχνολογιώντης Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στην εκπαιδευτική πράξη. Παρουσιάζονται οι μορφές και τα δομικά στοιχεία του, τα οποία το καθιστούν μια μορφή ποιοτικής και νοηματοδοτημένης μάθησης, η οποία τελείται από απόσταση. Αποτελεί ένα στοχαστικο-κριτικό μοντέλο επαγγελματικής ανάπτυξης, το οποίο συνδέει την τεχνολογική και παιδαγωγική εκπαίδευση με την υποστήριξη της τεχνολογίας ασύγχρονης εκπαίδευσης και τη διά ζώσης διδασκαλία.Εντάσσεται επιστημολογικά στο Κριτικό-Διαλεκτικό Παράδειγμα, υιοθετεί το χειραφετικό ενδιαφέρον για τη γνώση και την κριτική συνείδηση και δίνει βαρύτητα στην πολιτική, ηθική,κοινωνική και κριτική διάσταση της εκπαίδευσης.
Article Details
- How to Cite
-
Φραγκάκη Μ., & Λιοναράκης Α. (2009). Πολυμορφικό Μοντέλο Κριτικής Ηλεκτρονικής Κοινότητας Μάθησης: Στοιχεία μιας Ποιοτικής Νοηματοδοτημένης Μάθησης από Απόσταση. Themes in Science and Technology Education, 2(1-2), 29–53. Retrieved from https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/thete/article/view/44666
- Issue
- Vol. 2 No. 1-2 (2009)
- Section
- Articles
Downloads
Download data is not yet available.
References
Altrichter, H., Posch, P. & Somekh, B. (2001). Οι εκπαιδευτικοί ερευνούν το έργο τους. Μια εισαγωγή στις μεθόδους της έρευνας δράσης, μτφρ. Μαρία Δεληγιάννη, Αθήνα: Μεταίχμιο.
Aviram, A. (2001), From ‘computers in the classroom’ to mindful radical adaptation by education systems to the emerging cyber culture, Journal of Educational Change, 1, pp 331-352.
Avouris, N., Komis, V., Margaritis, M. & Fiotakis, G. (2004). An environment for studying collaborative learning activities. Educational Technology & Society, 7(2), 34-41.
Bääth, J. A. (1979). Correspodence education in the light of a number of contemporary teaching models. Malmo: Liber Hermods.
Barab S. A. & Schatz S. (2001). Using activity theory to conceptualize online community and using online community to conceptualize activity theory, Annual Meeting of the American Educational, Research Association, Seattle, WA.
Bielaczyc, K. & Collins, A. (1999). Learning communities in classrooms: a reconceptualization of educational practices. In C. M. Reigeluth (Ed.), Instructional-design theories and models: a new paradigm of instructional theory (pp. 269-292). New Jersey: Lawrence Erlbaum.
Bransford T. D., Brown A. L. ,& Cocking R.R. (1999). How People Learn: Brain, Mind, Experience and School. National Academy Press.
Brockett, R. G., & Hiemstra, R. (1991). Self-Direction in Adult Learning: Perspectives on Theory, Research and Practice. London and New York: Routledge
Brookfield, S. (1995). Becoming a Critically Reflective Teacher. San Francisco: Jossey Bass
Carr, W. & Kemmis, S. (1997/2002). Για μια Κριτική Εκπαιδευτική Θεωρία. Εκπαίδευση, Γνώση και Έρευνα Δράσης. Αθήνα: Κώδικας.
Cooper, P. A. (1993). Paradigm shifts in designed instruction: From behaviorism to cognitivism to constructivism. Educational Technology, 33(5), 12-19
Cranton, P. (1994). Understantanding and Promoting Transformative Learning. San Frantsisco, CA: Jossey Bass.
Cuban L., Kirkpatric H. and Peck C. (2001). High access and low use of technology in high school classrooms: explaining an apparent paradox. American Educational Research Journal, 38(4), 87-99.
Cummins, J. (2003). Ταυτότητες υπό Διαπραγμάτευση – Εκπαίδευση με σκοπό την Ενδυνάμωση σε μια Κοινωνία Ετερότητας. Αθήνα: Gutenberg.
Dagdilelis V., Satratzemi M., Evangelidis G., (2000). The interaction between ICT and Didactics. Paper presented at the European Conference on Educational Research (ECER). University of Edinburgh.
Devlin, E. Lawrence (1989). Distance Education is not a Discipline, 2: Distance Education Discipline: a Response to Holmberg. Journal of Distance Education, 4, 1-10.
Dillenbourg P., D. Schneider, & P. Synteta, (2002). Virtual learning environments. In A. Dimitrakopoulou (Ed.). Proceedings of the 3rd Pan-Hellenic Conference with International Participation Information and Communication Technologies in Education (Volume A’, pp. 3-18). Rhodes: Kastaniotes.
Ferry B., Kiggins, Hoban, & Lockyer (2000). Using computer-mediated communication to form a
knowledge-building community with beginning teachers, Educational Technology & Society 3(3), 496-505.
Freire P., (1972). Pedagogy of the Oppressed. Penguin, New York.
Glaser, B. G., & Straus, A.L. (1967). The Discovery of Grounded Theory: Strategies for Qualitive Research. New York: Aldine Publishing Company.
Grundy, S. (1987). Curriculum: Product or Praxis. Lewes: Falmer.
Grundy, S. (2003). Αναλυτικό Πρόγραμμα: Προϊόν ή Πράξις (μτφρ. Ε. Γεωργιάδη). Αθήνα: Εκδόσεις Σαβάλλα.
Habermas, J. (1972). Knowledge and Human Interest (2nd Ed.). London: Heinemann.
Hargraves , Α., & Fullan, M.G. (1992). (Επιμ.). Teacher Development and Educational Change. London: Falmer Press.
Hargreaves, A. (1994). Changing Teachers, Changing Times. New York: Teachers College Press.
Harris, S. , Kington, A., & Lee, B., (2001). Information and communications technology and whole school improvement: case studies of organizational change. Education-Line (pp. 1-16). Retrieved April 23, 2009, from http://www.leeds.ac.uk/educol/documents/00001905.htm
Hayon, L. (1990). Reflection and professional knowledge. In C. Day et al. (Eds.). Insights into Teachers’ Thinking and Practice (pp. 57-70). London: Falmer Press.
Holmberg, T. (2003). Distance Education in Essence- an owerview of theory and practice in the early twenty-first century. Bibliotheks und Informationssystem der Universitat Oldenburg . Centre for Routlege and kegan Paul.
Jonassen D., & Land S. (2000). Theoretical Foundations of Learning Environments. NJ: LEA
Jonassen, D. H. (1991a). Context is everything. Educational Technology, 31 (6), 35-37.
Jonassen, D. H. (1991b). Evaluating constructivisting learning. Educational Technology, 31(9), 28- 33.
Jonassen, D. J. (1991).Objectivism versus constructivism: Do we need a new philosophical paradigm? Educational Technology Research and Development, 39(3), 5-14.
Keegan, D. (1983). Six distance education theorists. Hagen: FernUniversitat, ZIFF
Keegan, D. (1998). On defining distance education. In D. Sewart, D. Keegan, & B. Holberg (Eds.), Distance Education: International Perspectives (pp. 5). New York: Routledge.
Lampropoulos N. (2004). Greek teachers’ online community of practice: who we are, what we do and how. Ιnformation Communication Technologies in Education (Volume B, pp. 389-398). Athens: University of Athens.
Lionarakis, A. (1998). Polymorphic education: A pedagogical framework for open and distance learning. In A. Szucs & A. Wagner (Eds.). Universities in a Digital Era: Transformation, Innovation and Tradition Roles and Perspectives of Open and Distance Learning, Proceedings of the 7th European Distance learning Network (EDEN) Conference (pp. 499-505). Bologna: University of Bologna.
Martinez A., Y. Dimitriadis, J. Tardajos, O. Velloso, & M.B. Villacorta, (2003). Integration of SNA in a mixed evaluation approach for the study of participatory aspects of collaboration. ECSCW'03 Workshop on Social Networks, Helsinki, Finland (W5 Moving From Analysis to Design: Social Networks in the CSCW Context).
Means, B., & Olson, K., (1995). Technology’s role in education reform: Findings from a national study of innovating schools, Menlo Park, CA: SRI International.
Mezirow, J. (1991). Transformative Dimensions of Adult Learning. San Francisco, CA: Jossey- Bass.
Mikropoulos, T. A. (2000). Design, development and evaluation of advanced learning enviroments. An overall approach. HERMES. Advanced systems for teaching and learning over the world wide web, B42-B52, Samos.
Mikropoulos, T. A. (2002). On the pedagogy of open and distance learning systems. Retrieved June 30, 2007, from http://earthlab.uoi.gr/gr/03/Pubs05.php.
Mooij T. (2002). Designing α Digital Instructional Management to Optimize Early Education. Educational Technology Research and Development, 50 (4), 11-23.
Mooij Ton, Smeets Ed (2001). Modelling and supporting ICT implementation in secondary schools, Computers & Education 36, 265-281.
Moore, M.G. (1972). Learner autonomy: the second dimension of independed learning. Convergence Fall, 76-78
Moore, M. G.(1973). Toward a theory of independed learning and teaching, Journal of Higher Education (44), 661-679.
Moore, M.G. (1983). The individual adult learner. In Μ. Tight (Ed.), Adult learning and education, (153-168). London: Groom Helm.
Nachmias, R., Mioduser, D. , Oren, A., & Ram, J. (2000). Web-supported emergent-collaboration in higher education courses. Educational Technology & Society 3 (3), 94-104.
Nagda, B. R., Gurin, P., & Lopez, G.E. (2003). Transformative pedagogy for democracy and social juistice. Race Ethnicity and Education, 6(2), 165-191.
Nichols, R. (1994). Searching for moral guidance about educational technology. Educational Technology, 34 (2), 40-49.
Nurmela K., Palonen T., Lehtinen E., & Hakkarainen K., (2003). Developing tools for analyzing CSCL process. Designing for change in networked learning environments. In B. Wasson, S. Ludvigsen, U. Hoppe (Eds.). Proceedings of the International Support for Collaborative Learning (pp. 333-342). Dordrecht: Kluwer.
Palloff, R.M. and Pratt, K. (1999). Building Learning Communities in Cyberspace: Effective strategies for the online classroom. Jossey-Bass Rublishers, San Fransisco.
Peters, O. (1983). Distance Teaching and industrial production: a comparative interpretation in outline. Reprinted in Stewart, Keegan & Holmberg.
Peters, O. (1998). Learning and teaching in distance education. Pedagogical analyses and interpretations in an international perspective. London: Kogan Page
Rheingold Η., (1992). A Slice of Life in my Virtual Community. Whole Earth Review.
Rheingold Η., (1993). The Virtual Community. Reading, Mass.: Addison-Wesley 1993
Rovai A.P., (2001). Classroom community at a distance: A comparative analysis of two ALN-based university programs. The Internet and Higher Education, (4)105-118.
Schon, D.A. (1983). The Reflective Practioner: How Professionals Think in Action. New York: Basic Books.
Schon, D.A. (1987). Educating the Reflective Practioner. San Francisco: Jossey- Bass
Schon, D.A. (1988). Coaching reflective teaching. In P. Grimmett & G. Erickson (Eds.). Reflection in Teaching Education (pp. 19-30). New York: Teachers’ College, Columbia University.
Sergiovanni, T. (1994). Building Community in Schools. San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers.
Stewart, D. (1981). Distance teaching: a contradiction in terms? Teaching at a distance, 19, reprindted in Stewart, Keegan & Holmberg.
Sunderland J., (2002), New communication practices, identity and the psychological gap: the affective function of e-mail on a distance doctoral programme. Studies in Higher Education, 27(2), 233-246.
Ward, M., & Newlands, D. (1998). Use of the web in undergraduate teaching. Computers & Education, 31(2), 171-184.
Wenger, E. (1998), “Communities of Practice: Learning, Meaning and Identity”, Cambridge University
Press Sergiovanni, T. (1994) Building Community in Schools. San Francisco, CA: Jossey- Bass Publishers.
Wenger, E. (1998). Communities of Practice: Learning, Meaning and Identity, Cambridge University Press.
Wenger, E. (2001). Supporting Communities of Practice, A Research and Consulting Report.
Wolcott L. L. (1997). Tenure, promotion and distance education: Examining the culture of faculty rewards. American Journal of Distance Education, 11(2), 3-18.
Zeichner, K. M. (1994). Personal Renewal and Social Construction through Teacher Research. In Sandra Hollingsworth & Hugh Sockett (Eds.). Teacher Research and Educational Reform, Ninety - third Yearbook of the National Society for the Study of Education (pp. 66-84). Chicago: NSSE & University of Chicago Press.
Αβούρης, Ν. & Κόμης, Β. (2003). Σύγχρονη συνεργασία από απόσταση: ζητήματα επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης, Στο Α. Λιοναράκης (Επιμ.). 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την ‘Ανοικτή και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση’ (σ. 341-351). Πάτρα: Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.
Αβούρης, Ν., Καραγιαννίδης, Χ. & Κόμης, Β. (Επιμ.) (2009). Συνεργατική Τεχνολογία, Αθήνα: Εκδόσεις Κλειδάριθμος.
Αναστασιάδης, Π. (2006). Περιβάλλοντα μάθησης στο Διαδίκτυο και εκπαίδευση από απόσταση. Στο Α. Λιοναράκης (Επιμ.). Ανοικτή και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση: Στοιχεία Θεωρίας και Πράξης (σ. 108-150). Αθήνα: Εκδόσεις Προπομπός.
Βασιλού-Παπαγεωργίου, Β. & Βασάλα, Π. (2005). Η υποστήριξη των μεταπτυχιακών σπουδαστών στην εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση: Τι ζητούν οι σπουδαστές και τι πιστεύουν οι ΣΕΠ ότι ζητούν οι σπουδαστές. Στο Α. Λιοναράκης (Επ.). Πρακτικά 3ου Διεθνούς Συνεδρίου για την Ανοικτή και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (124-134). Αθήνα: Προπομπός.
Βοσνιάδου Σ., (2002). Οι ΤΠΕ στην εκπαίδευση: προοπτικές, προβλήματα και προτάσεις. Στο Δημητρακοπούλου (Eπιμ.). Πρακτικά 3ου Πανελληνίου Συνεδρίου με Διεθνή Συμμετοχή «Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση» (Τόμος Α’, σ. 49-54). Ρόδος: Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Γιαγλή, Σ. (2009). Αυτονομία στη Μάθηση στο πλαίσιο της εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης. Διπλωματική Εργασία. Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών.
Δημητρακοπούλου Α., (2001). Το επιστημονικό πεδίο των εκπαιδευτικών εφαρμογών των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας και η σχέση του με την Εκπαίδευση από Απόσταση: Βασικές θεωρήσεις. Στο Λιοναράκης (Επ.). Ανοικτή και Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (σ.171-184) Πάτρα, ΕΑΠ.
Καλαβάσης Φ. (1997), Η επίδραση του νέου τεχνολογικού περιβάλλοντος στους στόχους της μαθηματικής εκπαίδευσης. Στο Φ. Καλαβάσης, Μ. Μειμάρης (Επιμ.). Θέματα Διδακτικής Μαθηματικών ΙΙΙ, Διδακτική Μαθηματικών και Νέες Τεχνολογίες (σ. 21-38). Ρόδος: Πανεπιστήμιο Αιγαίου- Gutenberg.
Κατσαρού, Ε., & Τσάφος, Β. (2004). Από την Έρευνα στη Διδασκαλία: Η εκπαιδευτική έρευνα δράσης. Αθήνα: Εκδόσεις Σαβάλλας.
Κοσσυβάκη, Φ. (2005). Εναλλακτική Διδακτική. Προτάσεις για μετάβαση από τη Διδακτική του Αντικειμένου στη Διδακτική του Ενεργού Υποκειμένου. Αθήνα: Gutenberg.
Κωνσταντίνου, Χ. (2002). Η αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητή σύμφωνα με το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών. Επιθεώρηση Εκπαιδευτικών Θεμάτων, 37-52.
Κωστούλα – Μακράκη, Ν. & Μακράκης, Β. (2006). Διαπολιτισμικότητα και Εκπαίδευση για ένα Βιώσιμο Μέλλον. Κρήτη: E-Media: Ψηφιακό Κέντρο Εκπαιδευτικών Μέσων Πανεπιστημίου Κρήτης.
Λιοναράκης, Α. (2006). Η θεωρία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και η πολυπλοκότητα της πολυμορφικής της διάστασης. Στο Λιοναράκης, Α. (Επ.). Ανοικτή και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση: Στοιχεία θεωρίας και πράξης (σ. 11-41), Αθήνα: ΕΑΠ.
Ματσαγγούρας, Η. (2002). Η Θεωρία της Διδασκαλίας. Η Προσωπική θεωρία ως πλαίσιο στοχαστικο-κριτικής ανάλυσης. Τόμος Α΄. Αθήνα: Εκδόσεις Gutenberg.
Ματσαγγούρας, Η. (2005). Στρατηγικές Διδασκαλίας. Η Κριτική Σκέψη στη Διδακτική Πράξη. Πέμπτη Έκδοση. Αθήνα: Gutenberg.
Ράπτης, A., & Ράπτη, A. (2000). Εκπαιδευτική πολιτική και εισαγωγή των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαίδευση. Στο Κόμης (Eπ.). Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση (σ. 15-27). Πάτρα: Πανεπιστήμιο Πατρών.
Ράπτης, Α., & Ράπτη, Α.(2006). Μάθηση και Διδασκαλία στην Eποχή της Πληροφορίας: Ολική Προσέγγιση, Τόμοι. Α &Β, Αθήνα
Φραγκάκη, Μ. (2008). Δημιουργία Ηλεκτρονικής Κοινότητας Μάθησης για την παιδαγωγική αξιοποίηση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας στην εκπαιδευτική πράξη: Μελέτη ενός πολυμορφικού μοντέλου με χειραφετικό γνωσιακό ενδιαφέρον. Διδακτορική διατριβή, ΕΚΠΑ.
Φραγκάκη, Μ., & Λιοναράκης, Α. (2009). Η κοινωνικο-πολιτική και ηθική διάσταση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας μέσα από ένα Εξ Αποστάσεως Πολυμορφικό Μοντέλο. Ένταξη και χρήση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία, Βόλος: Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Φραγκάκη, Μ., & Μακράκης, Β. (2006). Εξ αποστάσεως ενδοσχολική επιμόρφωση εκπαιδευτικών για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδακτική πράξη. 2ο Θερινό Πανεπιστήμιο Ανοιχτής και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης, Ρέθυμνο: ΕΑΠ, Λήψη 23 Απριλίου 2009, από http://www.edc.uoc.gr/Therino%202006/index.htm).
Φραγκάκη, Μ., Ράπτης, Α., Ράπτη, Α. (2007). Πολυμορφική εξ αποστάσεως εκπαίδευση με χειραφετικό γνωσιακό ενδιαφέρον: μια δημοκρατική μορφή επιμόρφωσης εκπαιδευτικών για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία. Στο Λιοναράκης (Επ.). Μορφές Δημοκρατίας στην Εκπαίδευση: Ανοικτή Πρόσβαση και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (Τόμος Β’, σ. 720-731). Αθήνα: ΕΑΠ, Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, Ελληνικό Δίκτυο Ανοικτής και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης.
Χιονίδου-Μοσκοφόγλου, Μ. (1996). Η διεθνής έρευνα γύρω από τη χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, Σεμινάριο του Κύκλου Σπουδών του Εργαστηρίου Μαθησιακής Τεχνολογίας και Διδακτικής Μηχανικής, Ρόδος.
Χλαπάνης, Γ., & Δημητρακοπούλου, Α. (2004). Επιμόρφωση εκπαιδευτικών μέσω Διαδικτύου: Παρουσίαση της περίπτωσης της Κοινότητας Μάθησης Εκπαιδευτικών (ΚΜΕ) του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Στο M. Γρηγοριάδου, Σ. Βοσνιάδου, Α. Ράπτης, Χ. Κυνηγός (Επιμ.). Πρακτικά 4ου Πανελλήνιου συνεδρίου με διεθνή συμμετοχή «Οι ΤΠΕ στην Εκπαίδευση» (Τόμος Α’, σ.349- 360). Αθήνα: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
Χλαπάνης, Γ. (2006). Δημιουργία Κοινοτήτων Μάθησης με αξιοποίηση των Τεχνολογιών των Επικοινωνιών: Μελέτη Περίπτωσης Υλοποίησης Επιμορφωτικού Προγράμματος Εκπαιδευτικών για τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση. Διδακτορική διατριβή, Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Χρονάκη, Α. & Μπουρδάκης, Β. (2003). Κυβερνοχώρος, ανοιχτή εκπαίδευση και κοινότητες μάθησης: Βασικές παιδαγωγικές αρχές σχεδιασμού. Στο Λιοναράκης (Επιμ.). Ανοιχτή και Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (σ. 91-101). Πάτρα: ΕΑΠ.
