Inadequate Health Resources and Negligent Patients: The Factor of Personal Responsibility
Περίληψη
This article examines the ethical dilemma of resource allocation in healthcare, specifically focusing on whether personal responsibility for one's health status should influence priority in treatment. The author addresses the scarcity of medical resources, such as ICU beds and organ transplants, noting that in an ideal society with unlimited resources, the problem of distribution would not exist. The study explores the tension between the principle of "need" and the "responsibility-based" approach, where patients who contribute to their own illness through risky behaviors (e.g., smoking, substance abuse) might be de-prioritized compared to those with "unlucky" conditions. Drawing on the theories of John Harris, Robert Goodin, and Derek Parfit, the paper analyzes the concepts of paternalism, autonomy, and the "risky self". The author concludes by questioning the fairness and feasibility of using personal lifestyle choices as a criterion for medical micro-allocation, highlighting the social and moral complexities of penalizing "negligent" patients.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
-
Igoumenidis, M. (2020). Inadequate Health Resources and Negligent Patients: The Factor of Personal Responsibility . Ηθική. Περιοδικό φιλοσοφίας, (10), 43–57. https://doi.org/10.12681/ethiki.22751
- Τεύχος
- Αρ. 10 (2014)
- Ενότητα
- Άρθρα
Οι Συγγραφείς που δημοσιεύουν εργασίες τους σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους:
- Οι Συγγραφείς διατηρούν τα Πνευματικά Δικαιώματα και χορηγούν στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης ενώ ταυτόχρονα τα πνευματικά δικαιώματα της εργασίας προστατεύονται σύμφωνα με την Creative Commons Attribution License που επιτρέπει σε τρίτους - αποδέκτες της άδειας να χρησιμοποιούν την εργασία όπως θέλουν με την προϋπόθεση της διατήρησης των διατυπώσεων που προβλέπονται στην άδεια σχετικά με την αναφορά στον αρχικό δημιουργό και την αρχική δημοσίευση σε αυτό το περιοδικό.
- Οι Συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές, και πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για την μη αποκλειστική διανομή της εργασίας όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αυτό (π.χ. κατάθεση σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση της αναγνώρισης και την αναφοράς της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό το περιοδικό.
- Το περιοδικό επιτρέπει και ενθαρρύνει τους Συγγραφείς να καταθέτουν τις εργασίες τους μέσω διαδικτύου (π.χ. σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή στους προσωπικές τους ιστοσελίδες) πριν και μετά από τις διαδικασίες της δημοσίευσης, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων καθώς επίσης και σε γρηγορότερη και μεγαλύτερη χρήση και ευρετηρίαση της δημοσιευμένης εργασίας (See The Effect of Open Access).