Διερεύνηση επιμορφωτικών αναγκών των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε μειονοτικά δημοτικά σχολεία του Δήμου Αρριανών – Η συμβολή της εξ αποστάσεως επιμόρφωσης

pdf
Δημοσιευμένα: Feb 19, 2026
DOI: https://doi.org/10.12681/....43042
Λέξεις-κλειδιά:
Μειονοτική εκπαίδευση εξ αποστάσεως επιμόρφωση εκπαιδευτικοί διγλωσσία Δήμος Αρριανών
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
6955269673
Περίληψη

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η ενδελεχής διερεύνηση των εξειδικευμένων
επιμορφωτικών αναγκών των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε μειονοτικά
δημοτικά σχολεία του Δήμου Αρριανών στη Θράκη, καθώς και η αξιολόγηση του
βαθμού στον οποίο η Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (εξΑΕ) δύναται να συμβάλει
αποτελεσματικά στην κάλυψη αυτών των αναγκών, λαμβάνοντας υπόψη τη
γεωγραφική απομόνωση της περιοχής. Διερευνήθηκαν, επίσης, οι αντιλήψεις των
εκπαιδευτικών σχετικά με τον καταλληλότερο σχεδιασμό και την οργάνωση των
επιμορφωτικών προγραμμάτων. Η μεθοδολογία περιελάμβανε τη συλλογή
ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων από 31 εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας
Εκπαίδευσης, μέσω ηλεκτρονικών ερωτηματολογίων (Google Forms), με
στατιστική ανάλυση (SPSS). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την έντονη επιθυμία των
εκπαιδευτικών για συστηματική κατάρτιση σε συγκεκριμένες θεματικές ενότητες,
με κορυφαία προτεραιότητα τη Διδακτική Μεθοδολογία για τη Διγλωσσία των
μαθητών. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι, αν και προτιμούν τη μικτή ή δια ζώσης
μέθοδο, αναγνωρίζουν τη συμβολή της εξΑΕ ως απαραίτητο εργαλείο πρόσβασης
στη γνώση σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου οι ευκαιρίες ενδυνάμωσης είναι
περιορισμένες. Συμπερασματικά, η εξΑΕ μπορεί να υποστηρίξει κρίσιμες
επιμορφωτικές ανάγκες, ενισχύοντας την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης
στους μαθητές της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.

Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • Articles

Ενημέρωση για τα πνευματικά δικαιώματα

Οι συγγραφείς των άρθρων που δημοσιεύονται στο περιοδικό διατηρούν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας επί των άρθρων τους, δίνοντας στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης. Άρθρα που δημοσιεύονται στο περιοδικό διατίθενται με άδεια Creative Commons 4.0 και σύμφωνα με την άδεια μπορούν να χρησιμοποιούνται ελεύθερα, με αναφορά στο/στη συγγραφέα και στην πρώτη δημοσίευση για μη κερδοσκοπικούς σκοπούς και με δικαίωμα τροποποίησης μόνον με παρόμοια διανομή (αν αναμείξετε, τροποποιήσετε, ή δημιουργήσετε πάνω στο υλικό, πρέπει να διανείμετε τις δικές σας συνεισφορές υπό την ίδια άδεια όπως και το πρωτότυπο).

Απαγορεύεται η αντιγραφή, αποθήκευση και διανομή της παρούσας εργασίας, εξ’ολοκλήρου ή τμήματος αυτής, για εμπορικό σκοπό. Επιτρέπεται η ανατύπωση, αποθήκευση και διανομή για   σκοπό µη   κερδοσκοπικό,   εκπαιδευτικής  ή ερευνητικής  φύσης,  υπό  την προϋπόθεση  να αναφέρεται  η  πηγή προέλευσης  και να  διατηρείται  το  παρόν  µήνυµα. Ερωτήματα  που αφορούν τη χρήση της εργασίας για κερδοσκοπικό σκοπό πρέπει να απευθύνονται προς τους συγγραφεα-είς. Οι απόψεις  και  τα  συμπεράσματα  που  περιέχονται  σε  αυτό  το  έγγραφο  εκφράζουν το-ους συγγραφέα-είς  και  δεν  πρέπει  να  ερμηνευθεί  ότι  αντιπροσωπεύουν τις επίσηµες θέσεις  του Ινστιτούτου  Μελετών  και  Eρευνών  Γενικής  και Ειδικής Εκπαίδευσης (Ι.Μ.Ε.Γ.Ε.Ε.).

 

Copyright notice

Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Creative Commons Attribution NonCommercial License that allows others to share the work with an acknowledgement of the work's authorship and initial publication in this journal.

 

Λήψεις
Τα δεδομένα λήψης δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Αναφορές
Ελληνόγλωσσες
Αναστασιάδης, Θ.& Μανούσου, Ε. (2016). Προδιαγραφές σχεδιασμού προγράμματος επαγγελματικήςανάπτυξης από απόσταση για τους εκπαιδευτικούς των μειονοτικών σχολείων στη Θράκη.OpenEducation, 12,1, σελ. 60- 75.
Ανδρεαδάκης, Ν., & Καδιανάκη, Μ. (2010). Εμπειρική μελέτη της αποτελεσματικής διδασκαλίας και του αποτελεσματικού εκπαιδευτικού. Το Βήμα των Κοινωνικών Επιστημών, 15, 57, σελ.5-30.
Ανδρούσου, Α. (2005). Πώς σε λένε; Διεργασίες μιας επιμορφωτικής παρέμβασης στη μειονοτική εκπαίδευση. Αθήνα: Gutenberg.
Αρμακόλας, Σ., Παναγιωτακόπουλος, Χ. &Μασσαρά, Χ. (2015). Η αυτορρυθμιζόμενη μάθηση και το μαθησιακό περιβάλλον στην εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση. Στο 8ο Συνέδριο της Ανοικτής και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης.
Ασημακοπούλου, Φ. &Χρηστίδου-Λιοναράκη, Σ. (2002). Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αθήνα:Λιβάνης.
Ασκούνη, Ν. (2006). Η εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη. Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
Βάμβουκας, Μ. (1998). Εισαγωγή στην Ψυχοπαιδαγωγική Έρευνα και Μεθοδολογία. Αθήνα: Εκδόσεις
Γρηγόρη.
Βακαλιός, Θ. (1997). Το πρόβλημα της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στη Δ. Θράκη. Αθήνα: Gutemberg.
Βαλκάνος, Ε. (2006). Ανάλυση εκπαιδευτικών αναγκών. Πανεπιστημιακές παραδόσεις. Πανεπιστήμιο Μακεδονίας: Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών τμήματος Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής.
Βασιλού, Β. (2010). Παιδαγωγικές πρακτικές. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Βεργίδης, Δ. (2001). Συνεχιζόμενη εκπαίδευση και δια βίου μάθηση: διεθνής εμπειρία και ελληνική
προοπτική. Στο Χάρης, Κ.Π., Πετρουλάκης, Ν. & Νικόδημος, Σ. (επιμ.) Πρακτικά Θ΄ Διεθνούς Παιδαγωγικού Συνεδρίου (σελ. 127 – 144), Αθήνα: Ατροπός.
Βεργίδης, Δ. (2003). Οι εκπαιδευτικοί των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας. Το Περίγραμμα της θέσης
εργασίας τους. Αθήνα: ΓΓΕΕ-ΙΔΕΚΕ.
Βεργίδης, Δ., &Καραλής, Α. (2008). Εισαγωγήστηνεκπαίδευσηενηλίκων. Σχεδιασμός, οργάνωσηκαι
αξιολόγηση προγραμμάτων. Πάτρα: ΕΑΠ.
Βορβή, Ι. & Παπαγάλου Φ. (2013). Σχεδιασμός επιμορφωτικής δράσης σχολικού συμβούλου με
αξιοποίηση δια ζώσης και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Ένα παράδειγμα. Αθήνα: Ελληνικό
Δίκτυο Ανοικτής και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης.
Γιώτη, Λ. &Λυγούρα, Α. (2014). Αντιλήψεις, κίνητρα και εμπόδια στην επιμόρφωση των φιλολόγων στα
πιλοτικά σχολεία. Νέος Παιδαγωγός, 3, σελ. 165-174.
Γκελαμέρης (2015). Πώς οι νέες Διαδικτυακές Τεχνολογίες διαμορφώνουν την Ανοικτή και εξ
αποστάσεως Εκπαίδευση στο άμεσο μέλλον. Ανοικτή Εκπαίδευση: το περιοδικό για την Ανοικτή
και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση και την Εκπαιδευτική Τεχνολογία, 11,σελ. 51-71.
Γκιουλιάμα, Α., Τσαρεκτσή, Τζ., &Τσέλλιος, Ι. (2015). Οι επιμορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών
στην δευτεροβάθμια μειονοτική εκπαίδευση. Rethinking Language, Diversity, and Education.
University of the Aegean, May 28, 2015 – May 31, 2015.
Jarvis, P. (2004).Συνεχιζόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση. Θεωρία και πράξη. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Δραγώνα, Θ. & Φραγκουδάκη, Α. (2007). Εισαγωγή. Στο: Θ. Δραγώνα, & Α. Φραγκουδάκη (επιμ.),
Πρόσθεση όχι αφαίρεση. Πολλαπλασιασμός όχι διαίρεση. Η μεταρρυθμιστική παρέμβαση στην
εκπαίδευση της μειονότητας της Θράκης (σσ. 17-56). Αθήνα: Μεταίχμιο.
Ζουμπουλάκη Α. &Λιγγερίδου Ε. (2011). Η ασύγχρονη τηλεκπαίδευση και η εφαρμογή της στην εξ
αποστάσεως εκπαίδευση και στη δια βίου μάθηση ενηλίκων. Πτυχιακή εργασία. Ανακτήθηκε από:
http://io.teiion.gr/bitstream/handle/123456789/1411/thesis.pdf?sequence= 1&isAllowed=y.
Καλογιαννάκης, Μ. &Τουβλατζής, Σ. (2015). Εξ αποστάσεως εκπαίδευση και συναισθήματα
εκπαιδευομένων: μελέτη περίπτωσης για το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Στο 8ο Διεθνές
Συνέδριο για την Ανοικτή & εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση Καινοτομία και Έρευνα.
Καραλής, Θ. (2005). Σχεδιασμός, Διοίκηση, Αξιολόγηση προγραμμάτων εκπαίδευσης ενηλίκων. Πάτρα:
Ε.Α.Π.
Καψάλης, Α. &Παπασταμάτης, Α. (2002). Εκπαίδευση Ενηλίκων Α΄: Γενικά εισαγωγικά θέματα.
Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Keegan, D. (2001). Οι βασικές αρχές της ανοικτής και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Κιουλάνης Σ. (2007). Δημιουργία περιβάλλοντος ανοικτής και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης στην
επιμόρφωση των θεολόγων εκπαιδευτικών. Εμπειρική έρευνα. (Διδακτορική Διατριβή).
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη
Κόκκος, Α. (2003). Ο μετασχηματισμός των στάσεων και ο ρόλος του εμψυχωτή. Στο Βεργίδης, Δ. (επιμ.)
Εκπαίδευση Ενηλίκων: Συμβολή στην εξειδίκευση στελεχών και εκπαιδευτών, σ.σ. 195-223.
Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Κόκκος, Α. (2005). Εκπαίδευση Ενηλίκων: Ανιχνεύοντας το πεδίο. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Κόκκος, Α. (2008). Εκπαιδεύοντας τους εκπαιδευτές ενηλίκων. Μελέτη αξιολόγησης. Αθήνα:
Επιστημονική Ένωση Εκπαίδευσης Ενηλίκων.
Κόκκος, Α. (2010). Μετασχηματίζουσα Μάθηση μέσα από την Αισθητική Εμπειρία: Θεωρητικό πλαίσιο
και μέθοδος εφαρμογής», στο Εκπαίδευση Ενηλίκων. Τετραμηνιαία έκδοση της Επιστημονικής
Ένωσης Εκπαίδευσης Ενηλίκων, 19,σελ. 9-13.
Κοττάκης Μ. (2000).Θράκη. Η μειονότητα σήμερα. Αθήνα: Νέα Σύνορα – Λιβάνη.
Κωστίκα, Ι. (2004). Η Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών: Διερεύνηση Απόψεων και Στάσεων των Στελεχών
της Εκπαίδευσης. Θεσσαλονίκη: Αφοί Κυριακίδη.
Λιοναράκης, Α. (2001). Ανοικτή και εξ αποστάσεως πολυµορφική εκπαίδευση: Προβληματισμοί για µία
ποιοτική προσέγγιση σχεδιασµού διδακτικού υλικού. Στο: Απόψεις και Προβληματισμοί για την
Ανοικτή και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση. Αθήνα: Εκδόσεις Προποµπός.
Μαγκριώτης, Γ. Δ. (1994). Πομάκοι ή Ροδοπαίοι. Οι Έλληνες Μουσουλμάνοι. Αθήνα: Πελασγός.
Μαλαμίδης, Μ. (2008). Η γλωσσική εκπαίδευση της Μουσουλμανικής Μειονότητας στην Ελλάδα για τη
Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Νομοθετικό πλαίσιο, Σχολικά εγχειρίδια, Αναλυτικά και Ορολογία
προγράμματα). Μεταπτυχιακή Διατριβή. Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού
Παρευξείνιων Χωρών, ΔΠΘ.
Μαυρογιώργος, Γ. (2011). Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών: Γιατί οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται λες και
δεν είναι ενήλικες; Στο Οικονοµίδης, Β. (επιµ) Εκπαίδευση και Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών
Θεωρητικές και ερευνητικές προσεγγίσεις (σελ. 608 – 621). Αθήνα: Πεδίο.
Μαυρομμάτης, Γ. (2004). Τα παιδιά της Καλκάντζας. Εκπαίδευση, φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός
σε μια κοινότητα μουσουλμάνων της Θράκης. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Μουζάκης, Χ. (2006). Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση στην εκπαίδευση ενηλίκων - Παραδείγματα και
περιπτώσεις εφαρμογής. Αθήνα: Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης
Μπαλτσιώτης, Λ. (1997). Ελληνική διοίκηση και μειονοτική εκπαίδευση στη Δυτική Θράκη. Στο
Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, Δημήτρης Χρστόπουλος (επιμ.) Το μειονοτικό φαινόμενο στην
Ελλάδα . Μια συμβολή των κοινωνικών επιστημών.Αθήνα: Κριτική.
Μπαλτσιώτης, Λ. &Τσιτσελίκης, Κ. (2001). Η μειονοτική εκπαίδευση της Θράκης, Συλλογή Νομοθεσίας –
Σχόλια. Αθήνα- Κομοτηνή : Αντ. Ν. Σάκκουλα.
Μπασλής, Γ. (2000). Κοινωνιογλωσσολογία. Αθήνα:Γρηγόρης.
Μπουζάκης, Σ. (2011). Επιμόρφωση εκπαιδευτικών: εθνικές και ευρωπαϊκές διαστάσεις. Στο Οικονομίδης,
Β. (επιμ.) Εκπαίδευση & Επιμόρφωση εκπαιδευτικών Θεωρητικές και ερευνητικές προσεγγίσεις
(σ.σ. 602 – 607). Αθήνα: Πεδίο.
Νοταράς, Αν. (2008). Εκπαιδευτικές πρακτικές και διλήμματα ταυτότητας στη μειονότητα της Θράκης. Η
περίπτωση της Ξάνθης. Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, 127, σελ.73-102.
Ντρενογιάννη, Ε. & Λιάμπας, Α., (2015). Αξιολόγηση, Σχεδιασμός και Προετοιμασία Επιμορφωτικού
Προγράμματος Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε παιδιά Ρομά. Παιδαγωγικά
Ρεύματα στο Αιγαίο, 8.
Παναγιωτίδης, Ν. (1995). Μουσουλμανική μειονότητα και εθνική συνείδηση. Αλεξανδρούπολη: Τοπική
Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Έβρου.
Παντάνο-Ρόκου, Φ. (2001). Παιδαγωγικά µμοντέλα για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση µε τη χρήση νέων
τεχνολογιών. Στο: Απόψεις και Προβληματισμοί για την Ανοικτή και εξ Αποστάσεως
Εκπαίδευση. Αθήνα: Εκδόσεις Προποµπός.
Παπαδημητρίου, Σ. & Λιοναράκης, Α. (2011). Ο ρόλος του Καθηγητή – Συμβούλου και η ανάπτυξη
μηχανισμού υποστήριξής του στην εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση. Στο Πρακτικά του 6ου Διεθνούς
Συνεδρίου για την Ανοικτή και Εξ αποστάσεως Εκπαίδευση.
Παπασταμάτης, Α. (2008). Εκπαίδευση Ενηλίκων για Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες. Τμήμα Εκπαιδευτικής
και Κοινωνικής Πολιτικής. Θεσσαλονίκη: Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Παρασκευόπουλος, Ι. (1993). Μεθοδολογία επιστημονικής έρευνας. Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη.
Πλεξουσάκη, Ε. (2003). Κραυγές και ψίθυροι: Συγκρούσεις και ταυτότητες στον λόγο μειονοτικών
γυναικών στη Θράκη. Στο: Χ. Βλαχούτσικου, & L. KainHart(επιμ.), Όταν γυναίκες έχουν
διαφορές: Αντιθέσεις και συγκρούσεις γυναικών στη σύγχρονη Ελλάδα (σσ.280-319). Αθήνα:
Μέδουσα/Σέλας Εκδοτική.
Πουλής, Π. (2001). Εκπαιδευτικό Δίκαιο και θεσμοί. Αθήνα - Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σάκκουλα.
Rogers, A. (1999).H Εκπαίδευση Ενηλίκων. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Στρίγκας, Κ.& Τσιμπίρης, Α. (2019). Εξ αποστάσεως Επιμόρφωση Δασκάλων.Ε φαρμογή, Στατιστική
Ανάλυση και Αποτίμηση. Ανοικτή Εκπαίδευση: το περιο δικό για την Ανοικτή και εξ
Αποστάσεως Εκπαίδευση και την Εκπαιδευτική Τε χνολογία, 15,1, σελ.241-267.
Διαθέσιμο στο: Τρουμπέτα, Σ. (2001). Κατασκευάζοντας ταυτότητες για τους μουσουλμάνους της Θράκης. Το παράδειγμα
των Πομάκων και των Τσιγγάνων. Αθήνα :Κριτική – ΚΕΜΟ.
Τσιτλακίδου, Ε. (2013). Ο ρόλος του διδάσκοντα στην υποστήριξη της αυτονομίας στην εξ αποστάσεως
μαθησιακή διαδικασία. Στο Πρακτικά του 9oυ Διεθνούς Συνεδρίου για την Ανοικτή & εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση.
Τσιούμης, Α. Κ. (2006). Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης (1950- 1960). Πολιτικοδιπλωματικές
διεργασίες και εκπαιδευτική πολιτική. Θεσσαλονίκη: Σταμούλη.
Τσιούμης, Κ. (2003). Ο μικρός «άλλος». Μειονοτικές ομάδες στην προσχολική εκπαίδευση. Θεσσαλονίκη:
Ζυγός.
Υφαντή, Α.&Βοζαΐτης, Γ. (2009). Η επιμόρφωση και η επαγγελματική ανάπτυξητου εκπαιδευτικού ως
στοιχεία ποιότητας στο εκπαιδευτικό έργο. Παιδαγωγική Θεωρία και Πράξη. Ανακτήθηκε στις
/2/2021 από:http://www.pedagogy.gr/index.php/journal/article/view/21/pdf
Φίλιας, Β. (2003). Εισαγωγή στη μεθοδολογία και τις τεχνικές των κοινωνικών ερευνών. Αθήνα:
Gutenberg.
Φώκιαλη, Π. & Ράπτης, Ν. (2008).Οι επιμορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια
Εκπαίδευση. Ερευνητική προσέγγιση. Θεσσαλονίκη: Αφοί Κυριακίδη.
Χατζηπαναγιώτου, Π. (2001). Η Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών. Ζητήματα Οργάνωσης, Σχεδιασμού και
Αξιολόγησης. Αθήνα: Τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός.
Χλαπάνης, Γ., Μπράτιτσης, Α. & Δημητρακοπούλου Α. (2004). Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών μέσω
δραστηριοτήτων Ηλεκτρονικής Κοινότητας Μάθησης: η περίπτωση της Πιλοτικής Κοινότητας
του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Περιοδικό Επιστήμες Αγωγής.
Χλαπάνης, Γ. (2006). Δημιουργία Κοινοτήτων Μάθησης με αξιοποίηση των Τεχνολογιών των
Επικοινωνιών: Μελέτη Περίπτωσης Υλοποίησης Επιμορφωτικού Προγράμματος Εκπαιδευτικών
για τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση (διδακτορική
διατριβή). Ρόδος: Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Ξενόγλωσσες
Bolin, F.S (1989). Empowering Leadership. Teachers college records, 91, p.p.81-96.
Dragonas, T.&Frangoudaki, A. (2006). Educating the Muslim Minority in Western Thrace. Islam and
Christian-Muslim Relations, 17, 1, p.p. 21-41.
Duncombe, R. &Armour, K. (2004). Collaborative Professional Learning: From Theory to Practice. Journal
of In-Service Education, 30,1, p.p. 141-166.
Farajollahi, M. &Zarifsanaee, N. 2012).Distance Teaching and Learning in Higher Education: A Conceptual Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα www.intechopen.com. Model. InTech Europe.
Firestone, W. (1993). Alternative arguments for generalizing from data as applied to qualitative research.
Educational Researcher, 22,4, p.p. 16-23.
Garrison, D. & Shale, D. (1987). Mapping the boundaries of distance education: Problems in defining the
field. The American Journal of Distance
Education,1, p.p. 4-13
Guemide, B., Benachaiba, C. &Bouzar, M. (2011). Exploiting ICT and Elearning in Teacher’s Professional
Development in Algeria: The Case of English Secondary School Teachers. Malaysian Journal of
Educational Technology, 12,1, p.p. 55-66.
Hargreaves, A.& Giles, C. (2003). The knowledge society school: An endangered entity. In Hargreaves, A.
Teaching in the knowledge society: Education in the age of insecurity. Maidenhead and
Philadelphia: OpenUniversityPress.
Maeroff, G. I. (1988). The empowerment of teachers. Overcoming the crisis of confidence. NewYork:
Teachers College Press.
Maslow, A. H. (1987). Towards a Psychology of Being. NewYork: Van Nostrand.
Moore, M. G. (1993). Theory of transactional distance. Στο D. Keegan (ed.), Theoretical principles of
distance education (pp. 22-38). NewYork: Routledge.
Moskal P., Dziuban C., Hartman J., (2013). Blended Learning: A dangerous idea? Internet and Higher
Education, 18, p.p. 15-23.
Nixon, J. (1989). Determining In- service needs within specificcontexts. British Journal of In-service
Education, 15, 3, p.p.150-153.
Ogbu, J. U.&Simons, H. D. (1998). Voluntaryandinvoluntaryminorities: acultural
ecologicaltheoryofschoolperformance with some implications for education. Anthropology and
Education Quarterly, 29, 2, p.p. 155–188.
Pearson, L. C. &Moomaw, W. (2006). Continuing validation of the teaching autonomy scale. Journal of
Educational Research, 100,1, p.p. 44-51.
Peters, Ο. (2003). Distance Education in Transition. New Trends and Challenges. Studien und Berichte der
Arbeitsstelle Fernstudienforschung der Carl von Ossietzky Universität Oldenburg. Band 5.
Peters, O. (Herg.). (2009). Distance Education in Transition. New Trends and Challenges. Distance
Education in Transition: new trends and challenges.
Oldenburg, Germany: Carl von Ossietzky Universität.
Reviere, R., Berkowitz, S., Carter, C.C. & Ferguson, C. G. (1996). Introduction: Setting the StageΣτο: R.
Reviere, (επιμ). Needs Assessment: a Creative and Practical Guide for Social Scientists.
Washington, D.C: Taylor&Francis. Roes, H. (2001). Digital Libraries and Education: Trends and
Opportunities. D-
LibMagazine,
∆ιαθέσιµο
στη
διεύθυνση:
http://www.dlib.org/dlib/july01/roes/07roes.html.
Sagnak, M. (2012). The empowering leadership and teachers’ innovative behavior: the mediating role of
innovation climate. African Journal of BusinessManagement, 6,4, p.p.1635-1641.
Serenko, A., Cocosila, M., &Turel, O. (2008). The State and Evolution of Information Systems Research in
Canada: A Scientometric Analysis. Canadian.Journal of Administrative Sciences, 25, p.p. 279
Soutopoulos, N. (2018). A small-scale research about skype as a synchronous social medium and its use
and writing practices as an educational tool. Proceedings of 4th International Conference
Education Across Borders Education in the 21st Century: Challenges and Perspectives. Florina,
-20 October 2018.