Διαπολιτισμική Εκπαίδευση στην Ελλάδα του 21ου αιώνα: Προκλήσεις, Καλές Πρακτικές και Συγκριτικές Ευρωπαϊκές Εμπειρίες

Abstract

Το άρθρο διερευνά τις θεωρητικές και πολιτικές διαστάσεις της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, εστιάζοντας στην αναγκαιότητα αναθεώρησης του τρόπου με τον οποίο το εκπαιδευτικό σύστημα προσεγγίζει την πολιτισμική ετερότητα. Το πρόβλημα που εντοπίζεται αφορά την ασυνέπεια μεταξύ των θεσμικών διακηρύξεων και της εφαρμογής στην πράξη, καθώς και την περιορισμένη αξιοποίηση καλών ευρωπαϊκών πρακτικών. Η μελέτη βασίζεται σε βιβλιογραφική επισκόπηση, ανάλυση θεσμικού λόγου και συγκριτική αποτίμηση εκπαιδευτικών πολιτικών από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Καταλήγει στη διατύπωση προτάσεων πολιτικής για ένα συνεκτικό και συμπεριληπτικό μοντέλο διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει, είναι ότι απαιτείται ένας στρατηγικός σχεδιασμός με επαρκείς πόρους, θεσμική συνέπεια και αξιολόγηση της εφαρμογής των μέτρων, ώστε η διαπολιτισμική εκπαίδευση να λειτουργήσει ως μοχλός συνοχής και ισότητας σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κοινωνικό περιβάλλον.