From Deiform to Sanctified Humanism: The "Reconciliation" (?) of Ancient Greek and Byzantine Art in the Work of Kostas Papaioannou
Περίληψη
This article examines how the philosopher Kostas Papaioannou processes the divergence and simultaneous reconciliation of Hellenism and Christianity within the field of art, primarily through his three aesthetic studies: Art and Civilization in Ancient Greece, Byzantine and Russian Painting, and Alexander's Legacy. The author argues that Papaioannou identifies a common denominator between these traditions in their "materials"—pure humanity and absolute divinity—which merge harmoniously in both the ancient Greek statue and the Byzantine icon. The study categorizes Papaioannou’s observations into three distinct points: the transition from ancient naturalism and deiform humanism to Byzantine mysticism and sanctified humanism; the shift from the impersonal nature of classical sculpture to the awakened subjectivity of the iconographic gaze; and the historical boundary where Byzantine art begins to encounter Western psychological realism. Ultimately, Papaioannou views Byzantine art not as a simple continuation, but as a "reconciliation" that allowed Hellenism to realize new spiritual possibilities through the "graft" of Christianity.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
-
Psomakis, G. (2023). From Deiform to Sanctified Humanism: The "Reconciliation" (?) of Ancient Greek and Byzantine Art in the Work of Kostas Papaioannou. Ηθική. Περιοδικό φιλοσοφίας, (16-17), 104–114. https://doi.org/10.12681/ethiki.33680
- Τεύχος
- Αρ. 16-17 (2023)
- Ενότητα
- Άρθρα
Οι Συγγραφείς που δημοσιεύουν εργασίες τους σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους:
- Οι Συγγραφείς διατηρούν τα Πνευματικά Δικαιώματα και χορηγούν στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης ενώ ταυτόχρονα τα πνευματικά δικαιώματα της εργασίας προστατεύονται σύμφωνα με την Creative Commons Attribution License που επιτρέπει σε τρίτους - αποδέκτες της άδειας να χρησιμοποιούν την εργασία όπως θέλουν με την προϋπόθεση της διατήρησης των διατυπώσεων που προβλέπονται στην άδεια σχετικά με την αναφορά στον αρχικό δημιουργό και την αρχική δημοσίευση σε αυτό το περιοδικό.
- Οι Συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές, και πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για την μη αποκλειστική διανομή της εργασίας όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αυτό (π.χ. κατάθεση σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση της αναγνώρισης και την αναφοράς της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό το περιοδικό.
- Το περιοδικό επιτρέπει και ενθαρρύνει τους Συγγραφείς να καταθέτουν τις εργασίες τους μέσω διαδικτύου (π.χ. σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή στους προσωπικές τους ιστοσελίδες) πριν και μετά από τις διαδικασίες της δημοσίευσης, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων καθώς επίσης και σε γρηγορότερη και μεγαλύτερη χρήση και ευρετηρίαση της δημοσιευμένης εργασίας (See The Effect of Open Access).