The mask of personal protection as a cause of depersonification of the learners in format education εκπαιδευτική, κοινωνική και θεολογική προσέγγιση

PDF (ελληνικά)
Published: Jul 20, 2022
DOI: https://doi.org/10.12681/jret.25668
Keywords:
Face Mask Interpersonal relations Education Teaching
Ioannis Fykaris
University of Ioannina
https://orcid.org/0000-0001-8629-0253
Vasiliki Matiaki
Aristotle University of Thessaloniki
https://orcid.org/0000-0003-3291-175X
Despoina Chrysovalantou Geroulidou
Aristotle University of Thessaloniki
Abstract

The purpose of the article is to highlight the factors affected by the use of the mask in special situations, like the one of the covid-19 pandemic. With the research of social, educational and psychological factors, evidence and conditions emerge, which deteriorate the psychic and social children’s life, studying in the formal education. The aim is to be understandable the significance of the person and his elevation in the modern educational and social reality, in an area where the use of mask is essential. The examination of the topics in this article follows the characteristics of the interdisciplinary approach. The article develops the consequences of using a protective mask in the educational, social and theological field. The approach is interdisciplinary, attempting to theoretically substantiate the issue, in order to lead to exploratory approaches to the issue within the scientific community. Therefore, this article does not refer to any research conducted by the authors, but the main interest is in structuring those factors that make the face mask a means of depersonalizing people, as a form of learned behavior, which is attempted to be acquired in the teacher environment. For this reason, this article is not presented structurally in the form of research presentation articles, quantitative or qualitative, but is developed as a theoretical research article in the field of paper review. During the covid-19 pandemic, the use of a mask interferes with the effective communication and teaching relationship, which can lead to depersonalization. The concealment of facial features has socio-emotional consequences which disrupt the interpersonal relationships of learners. The educator must perceive the learner as a “person” and focus on his development. The didactic act should be based on the treatment of the learners as individuals, a fact that will restore the balance and increase their adaptive capacity towards the threat of depersonalization.

Article Details
  • Section
  • Articles
Creative Commons License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

Authors who publish with this journal agree to the following terms:

  1. Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Creative Commons Attribution Non-Commercial License that allows others to share the work with an acknowledgement of the work's authorship and initial publication in this journal.
  2. Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g. post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgement of its initial publication in this journal.
  3. Authors are permitted and encouraged to post their work online (preferably in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work (See The Effect of Open Access).
Downloads
Download data is not yet available.
Author Biographies
Ioannis Fykaris, University of Ioannina

Αν Καθηγητής, Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Vasiliki Matiaki, Aristotle University of Thessaloniki

Διδάκτωρ Θεολογίας ΑΠΘ

Despoina Chrysovalantou Geroulidou, Aristotle University of Thessaloniki

Εκπαιδευτικός ΠΕ 70, Κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος ΑΠΘ

References
Ahnert, L., Harwardt-Heinecke, E., Kappler, G., Eckstein-Madry, T. & Milatz, A. (2012). «Student–teacher relationships and classroom climate in first grade: How do they relate to students’ stress regulation?». Attachment & Human development, 14(3): 249-263.
Allport, G. (2009). Pattern and Growth in Personality. New York: Holt, Rinehart, & Winston.
Allport, G. (2010). Personality Pinned Down, Psychology Today quoted by C.S Hall and G. Lindzey: Theories of Personality (2nd ed). New York: John Wiley & Sons.
Arnold, W. (1991). Λήμμα: Πρόσωπο (μτφρ. Μαρία Τερζίδου). Στην Παιδαγωγική- Ψυχολογική Εγκυκλοπαίδεια-Λεξικό. Τόμος 7. Αθήνα: Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Σελ. 4910.
Αναγνωστοπούλου, Μ. (2005). Οι διαπροσωπικές σχέσεις εκπαιδευτικών και μαθητών στη σχολική τάξη. Θεσσαλονίκη: Διδακτορική διατριβή.
Babad, E, Bernieri, F. & Rosenthal, R. (1991). «Students as Judges of Teachers' Verbal and Nonverbal Behavior». American Educational Research Journal, 28 (1): 211-234.
Baker, E. (2007). «Constructivism and learning». In McGaw, B. & Peterson, P. (eds): In- ternational Encyclopedia of Education. Oxford: Elsevier. Pp. 123-137.
Barksdale, C. (2017). Examining the relationship between classroom climate and student achievement of middle school students (Doctoral dissertation).
Baron, R. & Kerr, N. (2003). Group Process, Group Decision, Group Action. Bucking- ham: Open University Press.
Black, M. (2004). «Sympathy reconfigured: Some reflections on sympathy, empathy and the discovery of values». International Journal of Psychoanalysis, 85: 579–595.
Bolea, S. (2016). «The persona and the shadow in Analytic psychology and existentialist philosophy». Philobiblon, 21(1): 84-94.
Βρεττός, Ι. (1994). Μη λεκτική συμπεριφορά και επικοινωνία στη σχολική τάξη: Άσκηση με Μικροδιδασκαλία. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Art of Text.
Γιανναράς, Χ. (2002). Το αλφαβητάρι της πίστης. Αθήνα: Εκδόσεις Δόμος
Γιανναράς, Χ. (2004). Οντολογία της σχέσης. Αθήνα: Εκδόσεις Ίκαρος.
Cornelius-White, J. & Harbaugh, A. (2009). Learner-centered instruction: Building rela- tionships for student success. London: Sage Publications.
Costa P.T. & McCrae (2005). The Neo personality inventory manual. Odessa, Fla: Psychological Assessment Resources
Dearden, C. (1996). The Stage of Aristophanes. London: Athlone.
Driscoll, M. (2000). Psychology of learning for instruction. Boston: Allyn & Bacon.
Eisebberg, N. (2005). «Relations among positive parenting children’s effortful control and externalizing problems: A three ways longitudinal study». Child Development, 76: 1055- 1071.
Fauth, B., Decristan, J., Rieser, S., Klieme, E. & Büttner, G. (2014). «Student ratings of teaching quality in primary school: Dimensions and prediction of student outcomes». Learning and Instruction, 29: 1-9.
Flavell, J., Flavell, E., Green, H. & Korfinacher, J. (2000). «Do young children think of television images as a picture or real objects?». Journal of Broadcasting and Electronic Media, 34:339- 419.
Flavell, J., Green, H. & Flavell, E. (1996). «Development of knowledge about the appear- ance- reality distinctions». Monographs of the Society for Research on Child Develop- ment, 51 (1): 324-340.
Freiberg, H., Templeton, S. & Helton, S. (2013). «Classroom management: A pathway to improving school climate in two British secondary schools in Emotion and School: Un- der- standing how the Hidden Curriculum Influences Relationships, Leadership». Teaching, and Learning. Pp. 203-225.
Ζηζιούλας, Ι. (1977). «Ἀπό τό προσωπεῖον εἰς τό πρόσωπον: Ἡ συμβολή τῆς πατερικῆς θεολογίας εἰς τήν ἔννοιαν τοῦ προσώπου». Χαριστήρια εις τιμήν του Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος. Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών. Σελ. 286-323.
Ζηζιούλας, Ι. (1984-85). Μαθήματα Χριστιανικής Δογματικής. Σημειώσεις από τις παραδόσεις τού καθηγητού Ι. Δ. Ζηζιούλα (σημερινού Μητροπολίτου Περγάμου) στο Τμήμα Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατά το ακαδημαϊκό έτος 1984 – 85. Θεσσαλονίκη: Υπηρεσία Δημοσιευμάτων.
Ζιάκας Ι. (1996). Η Έκλειψη του Υποκειμένου, Αθήνα: Εκδόσεις Δόμος.
Golberg, L. (1999). «The structure of phenotypic personality traits». American Psychologist, 48(1): 26–34.
Halberstadt, A., Denham, S. & Dunsmore, J. (2001). «Affective social competence». So- cial Development, 10: 79-119.
Hartup, W. (1992). «Friendships and their development significance». Childhood social development. Pp. 175-205.
Hay, D. (2005). «Early peer relations and their impact on children’s development». In Tremblay, R., Barr, R. & Peters, R. (Eds.): Encyclopedia on early childhood develop- ment. Pp. 1- 6.
Hojat M, Louis D., Markham F. (2011). «Physicians’ empathy and clinical outcomes for diabetic patients». Academic Medicine, 86: 359–64.
Hojat M. (2007). Empathy in patient care: Antecedents, development, measurement. New York: Springer.
Horney, K. (2004). The Neurotic Personality of our Time. N.Y.: W. W. Norton.
Johnson, D. & Johnson, R. (1997). Learning together. Englewood Cliffs New Jersey: Prentice Hall.
Gross, J. & Thompson, R., (2007). «Emotion regulations: Conceptual foundations». In Gross, J. (ed): Handbook of Emotion Regulation. New York: Guilford Press. Pp. 3- 24. Jung, G. C., (1971). Psychological Types. Princeton, New Jersey: Princeton Univer- sity Press.
Hidayah, H. (2017). Influence of Environment on Different Personality of the Twins in Rainbow Rowell’s. Oxford, England: Harpers.
Θεοδωρακόπουλος, Ι. (2007). Εισαγωγή στη Φιλοσοφία (τόμος 3ος). Αθήνα: Εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας.
Jung, C. (1989). Psychological Types. London: Routledge.
Jung, C. (1994). Ο άνθρωπος και τα σύμβολά του (μτφρ. Αντιγόνη Χατζηθεοδώρου).Αθήνα: Εκδόσεις Αρσενίδη.
Jung, C. (2010). Η ψυχολογία του ασυνείδητου (μτφρ. Έφη Ματθιοπούλου). Αθήνα: Εκδόσεις Ιάμβλιχος.
Καλαντζή-Αζίζι, Α. & Ζαφειροπούλου, Μ. (2011). Προσαρμογή και αντιμετώπιση δυσκολιών στο σχολείο. Αθήνα: Εκδόσεις Πεδίο.
Καλπάκογλου, Θ. (2009). Άγχος και πανικός: Γνωσιακή θεωρία και θεραπεία. Αθήνα: Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
Καψάλης, Α. (2009). Παιδαγωγική Ψυχολογία (4η έκδ.). Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Αφοί Κυριακίδη.
King, N., Heyne, D., Tonge, B., Gullone, E. & Ollendrick, T. (2001). «School refusal: Categorical diagnoses, functional analyses and treatment planning». Clinical Psychol- ogy and Psychotherapy, 8: 352-36.
Kiosses V., Karathanos V. & Tatsioni A. (2016). «Empathy promoting interventions for health profession- als: a systematic review of RCTs». Journal of Compassionate Health Care, 3: 7
Kοντάκος, Α. & Πολεμικός, Ν. (1997). Η μη λεκτική επικοινωνία στο Νηπιαγωγείο. Μια παιδαγωγικοϊστορική και διδακτική προσέγγιση με εμπειρική έρευνα. Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Κοντάκος, Α. & Πολεμικός, Ν. (2000). Η μη λεκτική επικοινωνία στο Νηπιαγωγείο.
Αθήνα: Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
Κοσμόπουλος, Α. (1990). Σχεσιοδυναμική παιδαγωγική του προσώπου. Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη.
Κόφφας, Α. (1997). Η επίδραση της οικογένειας στην προσαρμογή του παιδιού στο νηπιαγωγείο: Θεωρητική και εμπειρική προσέγγιση. Ρέθυμνο: Εκδόσεις Τσιροβασίλης.
Κούρτη, Ε. (1995). Διαπροσωπική επικοινωνία: θεωρητικές προσεγγίσεις. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Μάγια.
Kunze, D., (2013). «The Person-Centered Approach in Adult Education». In Cornelius, W., Lester, W., Converse, J., Kahler, S., Barlow, S., Stone, S., & Bhogal, R. (1997).The Persona effect: Affective impact of animated pedagogical agents. Association for Computing Machinery. NY: Association for Computing Machinery.
Λαϊνγκ, Ρ. (2004). Ο εαυτός και οι άλλοι (μτφρ. Νίκος Μπαλής). Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη.
Λάππας, Δ. (2007). Διαλογική επικοινωνία και παιδαγωγική αγάπη στο σύγχρονο σχολείο.Θεσσαλονίκη : Εκδόσεις Πουρναρά.
Λεονταρή, Α. (1998). Αυτοαντίληψη (2η έλδ.). Αθήνα: Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Lienhardt, G. (2003). Κοινωνική ανθρωπολογία (μτφρ. Μαρία Πετρονώτη, Επιμ, Δημήτρης Τσαούσης). Αθήνα: Εκδόσεις Gutenberg.
Lightfoot, C., Cole, M. & Cole, R. (2014). Η ανάπτυξη των παιδιών (επιμ. Ζωή Μπαμπλέκου, μτφρ. Μαργαρίτα Κουλεντιανού). Αθήνα: Εκδόσεις Guntenberg.
Μαντζαρίδης Γ. (2003). Χριστιανική Ηθική. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Πουρναρά.
Μαντζαρίδης, Γ., 1997. Πρόσωπο και θεσμοί. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Πουρναρά.
Mayor, R. (2009). Freud. Athens: Lambrakis Journalist Organzation.
McCombs, B. (2013). «The learner-centered model: From the vision to the future». In Interdisciplinary Applications of the Person-Centered Approach. New York: Springer. Pp. 83-113.
MaeettaJ. (1999). Communication in the Classroom. Maryland: ERIC.
Merrell, K. & Gimpel, G. (2008). Social skills of children and adolescents: Conceptual- ization, assessment, treatment. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
Μιχαηλίδης, Κ. (2000). Το ανθρώπινο πρόσωπο. Αθήνα: Εκδόσεις Αστέρας.
Μπίκος, Κ. (2011). Κοινωνικές Σχέσεις στη Σχολική Τάξη και Αλληλεπίδραση (7η έκδ.). Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Ζυγός.
Motschnig-Pitrik, R. & Standl, B. (2013). «Person-centered technology enhanced learn- ing: Dimensions of added value». Computers in human behavior, 29(2): 401-409.
Motsching-Pitrik, R & Lux, M. (Eds.) (2013). Interdisciplinary Applications of the Per- son-Centered Approach. New York: Springer.
Νίτσε, Φ. (2013). Φιλοσοφία στα χρόνια της αρχαιοελληνικής τραγωδίας (μτφρ. Βασίλης Δουβαλέρης). Αθήνα: Εκδόσεις Gutenberg.
Nucci, L. & Narvaez, D. (2014). Handbook of moral and character education. New York: Routledge.
O’Brennan, L., Bradshaw, C., & Furlong, M. (2014). «Influence of classroom and school climate on teacher perceptions of student problem behavior». School Mental Health, 6(2): 125- 136.
Παπαγεωργίου, Γ. (2006). Αγωγή και Επικοινωνία στο Σχολείο. Αθήνα: Εκδόσεις Σοκόλη Κουλεδάκη.
Παπαδάκη-Μιχαηλίδη, Ε. (1995). Η σιωπηλή Γλώσσα των Συναισθημάτων. Η μη λεκτική επικοινωνία στις διαπροσωπικές σχέσεις. Αθήνα: Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
Παπανούτσος, Ε. (1984). Πρακτική Φιλοσοφία. Αθήνα: Εκδόσεις Δωδώνη.
Partin, M. & Haney, J. (2012). «The CLEM model: Path analysis of the mediating effects of attitudes and motivational beliefs on the relationship between perceived learning en- vironment and course performance in an undergraduate non major biology course». Learning Environments Research, 15: 103-123.
Piaget. J. (2007). Η ψυχολογία της νοημοσύνης (μτφρ. Ελένη Βέλτσιου). Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτης
Πρεβεζάνου Β. (2009). «Η μη λεκτική επικοινωνία: Μια σημαντική παράμετρος στη μαθησιακή διαδικασία στο Νηπιαγωγείο». Επιστημονικό Bήμα, 11: 47-65.
Ρεράκης Η. (2006). Ο «άλλος» στο ελληνικό σχολείο: Ορθόδοξη χριστιανοπαιδαγωγική θεώρηση. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Πουρναρά.
Rogers, C. (1969). Freedom to learn. Ohio: Merrill.
Rogers, C. (2006). Το γίγνεσθαι του προσώπου (μτφρ. Μυρτώ Ρηγοπούλου). Αθήνα: Εκδόσεις Ερευνητές.
Sanson, A., Hamphill, S. & Suiart, D, (2002). «Temperament and Social development». In Smith, P. & Hart, C. (eds): Blackwell Handbook of Childhood Social Development. Malden, MA: Blackwell Publishing. Pp. 354-367.
Shea S, Lionis C. (2010). «Restoring humanity in health care through the art of compassion: an issue for the teaching and research agenda in rural health care». Rural and Remote Health, 10: 1679.
Simonds, C. & Cooper, P. (2011). Communication for the classroom teacher. London: Pearson.
Sirazeeva, A. (2015). «Person-Centered Approach in the English Language Teaching at the University». Procedia-Social and Behavioral Sciences, 191: 1754- 1757.
Slaten, C., Zalzala, A., Elison, Z., Tate, K. & Wachter Morris, C. (2016). «Person-centered educational practices in an urban alternative high school: The Black male perspective». Person-Centered & Experiential Psychotherapies, 15(1): 19-36.
Smelser, N. & Baltes, P. (eds) (2001). International Encyclopaedia of the social and Be- havioral Sciences. Oxford: Oxford Company. Pp. 2756-2761.
Σταμάτης, Π.Ι. (2009). Παιδαγωγική Επικοινωνία στην Προσχολική και Πρωτοσχολική Εκπαίδευση. Αθήνα: Εκδόσεις Ατραπός.
Stevens & Tucker W. (2001). «The varietes of human physique: an introduction to constitutional psychology». The American Journal of Psychology. 54(3): 457-459.
Stevens, A. (2007). Jung: a very short introduction. Oxford; New York: Oxford University Press. Tausch, R. & Tausch, A. (1981).Gesprächspsychotherapie: Einfühlsame hilfreiche Gruppen- und Einzelgespräche in Psychotherapie und alltäglichem Leben (8th ed). Göttinge: Hogrefe Verlag; Edition.
Thornberg, 2010). «A study of children’s conceptions of school rules by investigating their judgements of transgressions in the absence of rules». Educational Psychology, 30 (5): 583-602.
Τσιπλητάρης, Α. Φ. (2011). Ψυχοκοινωνιολογία της σχολικής τάξης. Αθήνα: Εκδόσεις Διάδραση.
Vossen, H, Piotrowski, J., Valkenburg, P (2015). «Development and Validation of the Adolescent Measure of Empathy and Sympathy (AMES)». Personality and Individual Differences,74: 66-71.
Vivekananda, S. (2010). Personality Development (2nd ed). Kolkata: Swami Bodhasarananda and Adhyaksha, Advaita Ashrama.
Vygotsky, L. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard: Harvard University Press.
Wentzel, K. (2002). «Are effective teachers like good parents? Teaching styles and student adjustment in early adolescence». Child Dev. 73: 287–301.
Young, B. (1999). The vital ingredients of self-esteem and how to develop them in your child.New York: Rawson Associates.
π. Φλορόφσκυ Γ. (1999). Θέματα Ορθοδόξου Θεολογίας. Αθήναι: Εκδόσεις Άρτος Ζωής.
Φύκαρης, Ι. (2020). «Επιστήμες Αγωγής»: Ένας αμφιλεγόμενος επιστημονικός όρος ή ένας παιδαγωγικός μύθος;». Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Δέσποινα Κυριακίδη.
Φύκαρης, Ι., Ζαγκότας, Β. & Μπίμπα Μ. «Διερεύνηση της αντιληπτικής ικανότητας αναγνώρισης συναισθημάτων ανθρώπων που φορούν μάσκα υγειονομικής προστασίας από μαθητές σχολικής και πρώτης εφηβικής ηλικίας». Στο συνέδριο του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, με θέμα: «Κοινωνία, Εκπαίδευση και Πολιτική: Σχέσεις και ανασχέσεις». Ηράκλειο (υπό δημοσίευση).
Zucconi, A. (2015). «Person-Centered Education». Cadmus, 2(5): 59-61.
Zucconi, A. (2016). «The Need for Person-Centered Education». Cadmus, 3(1):1.
Most read articles by the same author(s)