Τεχνητή Νοημοσύνη και Αριστοτελική Επιείκεια

PDF
Δημοσιευμένα: Μαΐ 1, 2026
DOI: https://doi.org/10.12681/plogos.33695
Λέξεις-κλειδιά:
Αρετή Αριστοτέλης Δικαιοσύνη Δικαστής Επιείκεια Νομικό Δίκαιο Τεχνητή Νοημοσύνη
Αλέξανδρος Νούνεσης
Περίληψη

Σε αυτή την εργασία θα εξετάσω κατά πόσο η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να είναι Αριστοτελικά Δίκαιη, και κατά πόσο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως Αριστοτελικά Δίκαιη αν αντικαθιστούσε τους ανθρώπους δικαστές στη κοινωνία μας. Αρχικά, θα αναλύσω τι ακριβώς είναι η Δικαιοσύνη στο πλαίσιο της Ηθικής του Αριστοτέλη, και θα υποδείξω πως η Δικαιοσύνη σχετίζεται απόλυτα με την ανθρώπινη Αρετή και πράξη. Επακολούθως, θα ερμηνεύσω την Αριστοτελική Δικαιοσύνη με σκοπό την επαγωγή τριών πορισμάτων που θα έχουν καίρια σημασία για τα τελικά συμπεράσματα της εξέτασής μου. Στη συνέχεια, θα αναφερθώ στους δυο θεμελιώδεις τύπους Τεχνητής Νοημοσύνης που αναγνωρίζονται στη φιλοσοφική κοινότητα, για να ξεδιαλύνουμε πως ακριβώς νοείται η Τεχνητή Νοημοσύνη φιλοσοφικά. Έπειτα θα εξηγήσω πως ακριβώς θα λειτουργούσε η Τεχνητή Νοημοσύνη, και ποιος θα ήταν ο στόχος αυτής της λειτουργίας, αν έμελλε να πάρει το ρόλο δικαστή. Τέλος, θα συσχετίσω τη λειτουργία και το στόχο της Τεχνητής Νοημοσύνης με την Αριστοτελική Δικαιοσύνη (και συγκεκριμένα με τα τρία προαναφερθέντα πορίσματα) ώστε να αποδείξω πως η Τεχνητή Νοημοσύνη, εκ φύσεως, δε θα μπορούσε ποτέ να είναι Αριστοτελικά Δίκαιη.

Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • Articles
Creative Commons License

Αυτή η εργασία είναι αδειοδοτημένη υπό το CC Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 4.0.

Οι Συγγραφείς που δημοσιεύουν εργασίες τους σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους:

  1. Οι Συγγραφείς διατηρούν τα Πνευματικά Δικαιώματα και χορηγούν στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης, ενώ ταυτόχρονα τα πνευματικά δικαιώματα της εργασίας προστατεύονται σύμφωνα με την χρήση άδειας που υιοθετεί ο «Παιδαγωγικός Λόγος - Περιοδική Έκδοση για τις Επιστήμες του Ανθρώπου και την Εκπαίδευση» : Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 (CC BY-NC-ND). Αυτή η άδεια επιτρέπει στους άλλους να έχουν πρόσβαση στο έργο και να το μοιράζονται με άλλους, εφόσον κάνουν αναφορά σε αυτό, ωστόσο δεν μπορούν να το αλλάξουν με κανένα τρόπο ούτε να το χρησιμοποιούν για εμπορική χρήση.
  2. Οι συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές και πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για τη μη αποκλειστική διανομή της εργασίας, όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αυτό (π.χ. κατάθεση σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση της αναγνώρισης και την αναφοράς της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό το περιοδικό.
  3. Το περιοδικό επιτρέπει και ενθαρρύνει τους συγγραφείς να καταθέτουν τις εργασίες τους μέσω διαδικτύου (π.χ. σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή στους προσωπικές τους ιστοσελίδες) πριν και μετά από τις διαδικασίες της δημοσίευσης, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων, καθώς επίσης και σε γρηγορότερη και μεγαλύτερη χρήση και ευρετηρίαση της δημοσιευμένης εργασίας
Λήψεις
Τα δεδομένα λήψης δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Αναφορές
Bringsjord, Selmer, and Naveen Sundar Govindarajulu. “Artificial Intelligence.” Stanford Encyclopedia of Philosophy. Stanford University, July 12, 2018. https://plato.stanford.edu/entries/artificial-intelligence/.
Samson, Carl. “China Develops AΙ 'Prosecutor' That Can Charge Citizens with Crimes with '97% Accuracy'.” Yahoo! News. Yahoo!, December 29, 2021. https://news.yahoo.com/china-develops-ai-prosecutor-charge-220356905.html.
Searle, John R. “Minds, Brains, and Programs.” Behavioral and Brain Sciences 3, no. 3 (1980): 417–24. https://doi.org/10.1017/s0140525x00005756.
Αριστοτέλης. Ηθικά Νικομάχεια Ά-΄Δ. Μετάφραση Δημήτριος Λυπουρλής. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Ζήτρος, 2006.
Αριστοτέλης. Ηθικά Νικομάχεια Έ-‘Κ. Μετάφραση Δημήτριος Λυπουρλής. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Ζήτρος, 2006.