A.I. and Lethal Weapons: A blameless army of killer robots?
Περίληψη
Τα Αυτόνομα Φονικά Οπλικά Συστήματα (L.A.W.S) και οι στρατοί από ρομπότ αποτελούν το μέλλον της διεξαγωγής πολέμων. Αυτό σημαίνει πως τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης θα λαμβάνουν αποφάσεις ζωής και θανάτου κατά τη διάρκεια πολεμικών επιθέσεων. Ένα σημαντικό ζήτημα που προκύπτει από αυτή την πιθανή κατάσταση είναι η δυσκολία να αποδοθεί η ευθύνη σε κάποιον. Ποιος θα είναι υπεύθυνος, όταν μια μηχανή, πλήρως εξοπλισμένη να λειτουργεί και να «σκέφτεται» από μόνη της, σκοτώνει αμάχους; Είναι απλώς θέμα ατομικής ευθύνης που θα διαμοιράζεται μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών που συνέβαλαν στη δημιουργία των μηχανών τεχνητής νοημοσύνης ή είναι κάτι που πρέπει να μας κάνει να επανεξετάσουμε τη βάση των ηθικών μας αξιών; Ίσως θα έπρεπε να ανησυχούμε περισσότερο, όχι για το που θα αποδώσουμε αυτό το κατακριτέο σφάλμα, αλλά για το είδος της ηθικής στην οποία στηριζόμαστε και επιτρέπουμε ένα τέτοιο σφάλμα να προκληθεί.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
-
Kornaraki, L. (2026). A.I. and Lethal Weapons: A blameless army of killer robots?. Παιδαγωγικός Λόγος, 32(1), 31–47. https://doi.org/10.12681/plogos.33696
- Ενότητα
- Articles

Αυτή η εργασία είναι αδειοδοτημένη υπό το CC Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 4.0.
Οι Συγγραφείς που δημοσιεύουν εργασίες τους σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους:
- Οι Συγγραφείς διατηρούν τα Πνευματικά Δικαιώματα και χορηγούν στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης, ενώ ταυτόχρονα τα πνευματικά δικαιώματα της εργασίας προστατεύονται σύμφωνα με την χρήση άδειας που υιοθετεί ο «Παιδαγωγικός Λόγος - Περιοδική Έκδοση για τις Επιστήμες του Ανθρώπου και την Εκπαίδευση» : Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 (CC BY-NC-ND). Αυτή η άδεια επιτρέπει στους άλλους να έχουν πρόσβαση στο έργο και να το μοιράζονται με άλλους, εφόσον κάνουν αναφορά σε αυτό, ωστόσο δεν μπορούν να το αλλάξουν με κανένα τρόπο ούτε να το χρησιμοποιούν για εμπορική χρήση.
- Οι συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές και πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για τη μη αποκλειστική διανομή της εργασίας, όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αυτό (π.χ. κατάθεση σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση της αναγνώρισης και την αναφοράς της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό το περιοδικό.
- Το περιοδικό επιτρέπει και ενθαρρύνει τους συγγραφείς να καταθέτουν τις εργασίες τους μέσω διαδικτύου (π.χ. σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή στους προσωπικές τους ιστοσελίδες) πριν και μετά από τις διαδικασίες της δημοσίευσης, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων, καθώς επίσης και σε γρηγορότερη και μεγαλύτερη χρήση και ευρετηρίαση της δημοσιευμένης εργασίας