Οι σχολές γονέων με τη ματιά της διαγενεαλογικής προσέγγισης


Δημοσιευμένα: Ιαν 1, 2014
Λέξεις-κλειδιά:
Συστημική θεωρία Συμβουλευτική γονέων Διαγενεαλογικό μοντέλο Βιωματικές ασκήσεις
Μαρίζα Κατσιώτη
Παρασκευή Μπασιώτη
Άρτεμις Γιώτσα
Περίληψη

Η θεωρία των οικογενειακών συστημάτων, η οποία βασίστηκε στη θεωρία των γενικών συστημάτων του βιολόγου Ludwig von Bertalanffy (1940), εστιάζει στο σύνολο των σχέσεων ενός οικογενειακού συστήματος και όχι στην εκδήλωση συμπεριφοράς ενός μεμονωμένου μέλους. Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη της Συστημικής Θεωρίας την καθιστά κατάλληλη για εφαρμογή όχι μόνο σε θεραπευτικά πλαίσια, αλλά και στον τομέα της πρωτογενούς πρόληψης, όπως είναι οι ομάδες συμβουλευτικής γονέων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εφαρμογή των θεωρητικών εννοιών και τεχνικών ενός από τα σημαντικότερα μοντέλα της συστημικής θεωρίας, της διαγενεαλογικής προσέγγισης του Bowen, στις Ομάδες Συμβουλευτικής Γονέων με τη μέθοδο των βιωματικών ασκήσεων. Οι έννοιες που μελετήθηκαν και εφαρμόστηκαν σε τρεις ομάδες συμβουλευτικής γονέων είναι οι εξής: η διαφοροποίηση του εαυτού, τα τρίγωνα και η μεταβίβαση μέσω των γενεών. Επίσης, έγινε εφαρμογή ποικίλων βιωματικών ασκήσεων που βοήθησαν στην επίτευξη των στόχων των Ομάδων Συμβουλευτικής Γονέων, οι οποίοι είναι η ενημέρωση-πληροφόρηση των γονέων και η διαμόρφωση και διαφοροποίηση της στάσης των μελών της οικογένειας.

Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • Άρθρα
Λήψεις
Τα δεδομένα λήψης δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Αναφορές
Αρχοντάκη, Ζ., & Φιλίππου, Δ. (2010). 205 Βιωματικές Ασκήσεις για Εμψύχωση Ομάδων Ψυχοθεραπείας, Κοινωνικής Εργασίας, Εκπαίδευσης (Έκτη εκδ.). Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη.
Blanchet A., Trognon A. (1997). Ψυχολογία ομάδων, θεωρητικές προσεγγίσεις και εφαρμογές των ομαδικών μοντέλων. Αθήνα: Σαββάλας.
Bowen M. (1974). Alcoholism as viewed through family systems theory and family psychotherapy. Washington, Annals of the New York Academy of Sciences, Vol 233, Apr 1974, 115-122.
Bowen, M. (1998). Τρίγωνα στην Οικογένεια. Ανωνύμου, Για τη διαφοροποίηση του εαυτού, Μτφ. Έ. Γκίκα, Μ. Λεβή, Επιμ. Κ. Χαραλαμπάκη, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Caple, R. B. (1978). The Sequential Stages of Group Development. Small Group Behavior, 9(4), 470-76.
Γιώτσα Α. (2010). Επιμόρφωση Στελεχών Παροχής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών. Αθήνα: Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης, Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων (ΙΔΕΚΕ).
Γιώτσα Α. (2012). Η αξιοποίηση της ομάδας στην αφετηρία σχεδιασμού ενός project. Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, Τεύχος 86, 108-112, ISSN:1108-172.
Γιώτσα, Α. (2014). Η Εφαρμογή της Συστημικής Θεωρίας στο χώρο του σχολείου (σελ. 431-442). Στο Ε. Κατσαρού, Μ. Λιακοπούλου (επιμ.) Θέματα Δισασκαλίας και Αγωγής στο Πολυπολιτισμικό Σχολείο. ISBN: 978-61881071-7-5.
Γιώτσα, Α., Ζεργιώτης, Α. (2007). Oμάδες Σχολών Γονέων. Προσδοκίες γονέων και ανάπτυξη της δυναμικής της ομάδας. Στο Συμβουλευτική Ψυχολογία: Σύγχρονες Προσεγγίσεις (επιμ. Μ. Μαλικιώση-Λοϊζου) (σελ. 276-295). Εκδόσεις Ατραπός.
Γιώτσα Α., Μακρή Ε., Κουτελού Σ., Σταματελάτου Ά., Χαβρεδάκη Α. (2011). Συστημική θεώρηση οικογένειας και ομάδες συμβουλευτικής γονέων. Επιστημονική Επετηρίδα Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Τόμος Δ, σελ. 4 – 24.
Giotsa A., Mitrogiorgou E. (2014). Representations of Families through the Children’s Drawing in Times of Crisis in Greece. International Journal of Education and Culture, Vol. 3, No.2, ISSN: 2168-9415.
Goldenberg I. & Goldenberg H. (2005). Οικογενειακή Θεραπεία: Μια Επισκόπηση. Μετάφραση: Ν. Κουβαράκου, Ε. Μακρυγιάννη. Αθήνα: Εκδόσεις Έλλην.
Gottman J. (2000). Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Griffin W. A., Greene S. M. (1999). Models Of Family Therapy: The Essential Guide. Philadelphia: Brunner/ Mazel, pp.82 - 90.
Hall M.C. (1981). The Bowen theory and its uses. New York: J. Aronson.
Καζαντζάκης Ν. (1945). Ασκητική. Αθήνα: Εκδόσεις Καζαντζάκη.
Kerr, M. E., & Bowen, M. (1988). Family evaluation: The role of the family as an emotional unit that governs individual behavior and development. Markham, Ontario: Penguin Books.
Knudson-Martin, C. (1994). The female voice: Applications to Bowen’s family systems theory. Journal of Marital and Family Therapy, Vol.20, No.1, pp. 35-46.
Lewin, K. (1963). Field theory in social science: selected theoretical papers. New York: Harper and Row.
Μυλωνάκου-Κεκέ, Η. (2007). Σύγχρονες θεωρητικές προσεγγίσεις στην επικοινωνία σχολείου, οικογένειας και κοινότητας. Αθήνα: Άτραπος.
Schlippe A. & Schweitzer J. (2008). Εγχειρίδιο της Συστημικής Θεραπείας και Συμβουλευτικής. Μετάφραση: Ευτυχία Μοτάκη. Θεσσαλονίκη: University Studio Press.
Skowron E. A., Platt L. F. (2005). Differentiation of Self and Child Abuse Potential in Young Adulthood. The Family Journal 13, pp. 281-290.
Συνοδινού Κ. (2005-2006). Σημειώσεις του μαθήματος Εισαγωγή στις θεραπευτικές Τεχνικές- Κλινική Συνέντευξη. Αθήνα: Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών Τμήμα Ψυχολογίας.
Von Bertalanffy, L. (1940). Der Organismus als physikalisches System betrachtet. Naturwissenschaften, 28(33), 521-531.
Watzlawick P., Bavelas J.B., Jackson D. (2005). Ανθρώπινη επικοινωνία και οι επιδράσεις της στη συμπεριφορά. Επιμ. Κ. Χαραλαμπάκη, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα, 1998.
Wright, P. W., Wright, P. D., & Heath, S. W. (2003). No Child Left Behind. Harbor House Law Press, Virginia.
Φιλίππου Δ., Καραντάνα Π. (2010). Ιστορίες για να ονειρεύεσαι…Παιχνίδια για να μεγαλώνεις…Για εμψύχωση βιωματικών ομάδων προσωπικής ανάπτυξης. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη.
Χουρδάκη Μ. (1962-2000). Σχολές Γονέων. Σκοπός-Μεθοδολογία-Θεματολογία. Το Εξελικτικό Σύστημα, Εφαρμογές 1962-2000, Αποτελέσματα. Αθήνα: Πανελλήνιος Σύνδεσμος Σχολών Γονέων και Επιστημονική Επιτροπή Σχολών Γονέων Ελλάδας.
Τα περισσότερο διαβασμένα άρθρα του ίδιου συγγραφέα(s)