Time for education ontology, epistemology and discursiveness in teaching fundamental scientific topics
Περίληψη
Science has the character of construction of explicative normative models, whose semantic value is assessed instrumentally, though the quantified corroboration of predictions, or their compliance with the facts, constituting a separate world. But we oppose to its approach as a "logis tic” activity, depraved of any ontological substantiation, since, this would ignore the meditative or interpretive features salient in it. The ontological appropriation of the world is a multidisciplinary task, which cannot be integrated without a form that combines argumentation with a meaningful discourse, open to culture.
The view of learning science as culture acquisition affords an intuitive, holistic, and rich appreciation of students' experiences in a science classroom. Common cultural mediators in science education are narratives. McClosky and Bruner have been long-time advocates of the use of narrative in education. As a case study, we applied a both cultural and ontological approach to the teaching of time in primary education.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
-
Kokkotas, V., & Plakitsi, K. (2015). Time for education: ontology, epistemology and discursiveness in teaching fundamental scientific topics. Επιστημονική Επετηρίδα Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 3, 49–62. https://doi.org/10.12681/jret.964
- Τεύχος
- Τόμ. 3 (2004)
- Ενότητα
- Άρθρα

Αυτή η εργασία είναι αδειοδοτημένη υπό το CC Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0.
Οι συγγραφείς που δημοσιεύουν σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους :
1. Οι συγγραφείς διατηρούν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας επί των άρθρων τους, χορηγώντας στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης. Άρθρα που δημοσιεύονται στο περιοδικό «Επιστημονική Επετηρίδα του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων» διατίθενται με άδεια Creative Commons 4.0, σύμφωνα με την οποία μπορούν να χρησιμοποιούνται ελεύθερα, με αναφορά στο/στη συγγραφέα και στην πρώτη δημοσίευση για μη κερδοσκοπικούς σκοπούς.
2. Οι συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές, πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για την μη αποκλειστική διανομή του δημοσιευμένου στο περιοδικό έργου (π.χ. κατάθεση σε ένα ιδρυματικό αποθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την αναγνώριση της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό περιοδικό.
3. Στους συγγραφείς επιτρέπεται να δημοσιεύσουν την εργασία τους online (κατά προτίμηση σε ιδρυματικά αποθετήρια ή στην ιστοσελίδα τους) πριν και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας υποβολής, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγικές ανταλλαγές, όπως επίσης και παλαιότερες και ευρύτερες παραπομπές δημοσιευμένων εργασιών (The Effect of Open Access)