Pairs of synonymous words in Modern Greek and their systematic use to enrich the vocabulary of the students
Published:
Oct 7, 2019
Keywords:
Communicative approach Teaching vocabulary Synonymous pairs Linguistic variation Communication circumstance
Abstract
The modern Greek language displays a number of special characteristics due both to its long history and to a series of social developments and special circumstances that have contributed to its conservative nature, which is particularly evident in the vocabulary where synchrony is intertwined organically with a series of elements of diachrony that are to a great extent functional and productive. These findings impose for the elementary school pupils to get in touch with the diachronic side of the language as far as the vocabulary is concerned, while studying the synchronic function of the language. In the present study we present the results of an experimental teaching done to pupils of the 3rd Grade which aimed at the creative exploitation of the synonymous pairs.
Article Details
- How to Cite
-
Tsitsanoudi-Mallidi, N., & Mitsi, A. (2019). Pairs of synonymous words in Modern Greek and their systematic use to enrich the vocabulary of the students. Journal of Research in Education and Training, 12(2), 117–134. https://doi.org/10.12681/jret.19886
- Issue
- Vol. 12 No. 2 (2019)
- Section
- Articles
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
Authors who publish with this journal agree to the following terms:
- Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Creative Commons Attribution Non-Commercial License that allows others to share the work with an acknowledgement of the work's authorship and initial publication in this journal.
- Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g. post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgement of its initial publication in this journal.
- Authors are permitted and encouraged to post their work online (preferably in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work (See The Effect of Open Access).
Downloads
Download data is not yet available.
References
Ακαδημία Αθηνών (2014). Χρηστικό λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας. Σύνταξη-Επιμέλεια: Χριστόφορος Χαραλαμπάκης. Αθήνα: Εθνικό Τυπογραφείο.
ΑΠΘ - ΙΝΣ. (1998). Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής. Θεσσαλονίκη: ΑΠΘ - ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανώλη Τριανταφυλλίδη).
Browning R. (1969). Medieval and modern Greek. London: Hutchinson. Μετάφραση από τα Αγγλικά Δ. Σωτηρόπουλος. Αθήνα: Παπαδήμας.
Crystal, D. (1987).The Cambridge encyclopedia of language, Cambridge: CUP.
Ιορδανίδου, Α. (2010). Λεξικό λόγιων εκφράσεων της σύγχρονης Ελληνικής, Αθήνα: Πατάκης.
Κατσιμαλή, Γ. (1997). Η δομή της Ελληνικής Γλώσσας. Στο: ΕΛΛΑΣ, τόμος Α΄, Αθήνα: Πάπυρος, σ.σ. 47-58.
Μήτσης, Ν. (1995). Η διδασκαλία της γραμματικής στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Αθήνα: Gutenberg.
Μήτσης, Ν. (2004). Η διδασκαλία της γλώσσας υπό το πρίσμα της επικοινωνιακής προσέγγισης, Αθήνα: Gutenberg.
Μήτσης Ν. (2012).Το λεξιλόγιο. Θεωρητική προσέγγιση και διδακτικές εφαρμογές. Αθήνα: Gutenberg.
Μήτσης Ν. (2018). Η αξιοποίηση της γλωσσικής διαχρονίας για αποτελεσματικότερη διδασκαλία του ορθογραφικού συστήματος της Ελληνικής ως δεύτερης ή ξένης γλώσσας. Περιοδ. Το Ελληνικό Βλέμμα- Revista de Estudos Helênicos da UERJ, No 4. RJ: 2018.
Μπαμπινιώτης, Γ. (1994). Ελληνική Γλώσσα. Παρελθόν, παρόν, μέλλον, Αθήνα: Gutenberg.
Μπαμπινιώτης, Γ. (1997). Η ιδιαιτερότητα της Ελληνικής Γλώσσας-Γενική επισκόπηση, Στο: ΕΛΛΑΣ, τόμος Α΄, Αθήνα: Πάπυρος, σ.σ. 15-24.
Μπαμπινιώτης, Γ. (1998α). Συνοπτική ιστορία της Ελληνικής γλώσσας, Αθήνα.
Μπαμπινιώτης, Γ. (1998β). Θεωρητική Γλωσσολογία - Εισαγωγή στη σύγχρονη Γλωσσολογία, Αθήνα.
Μπαμπινιώτης, Γ. (2002). Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας. Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
Μπαμπινιώτης, Γ. (2008). Ορθογραφικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας. Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
Μπαμπινιώτης, Γ. (2018). Το Ελληνικό Αλφάβητο. Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας ΙΚΕ
Mackridge, P. (1990). Η Νεοελληνική Γλώσσα. Μετάφραση από τα Αγγλικά Κ. Ν. Πετρόπουλος. Αθήνα: Πατάκης.
Mitsis, N. (1999). Diachrony as a means of more effective teaching of the vocabulary of Greek as a second (or foreign) language. Europe Plurilinge, Εd. Universitè Paris 8, pp. 227-235.
Παπαναστασίου Γ. (2008). Νεοελληνική ορθογραφία-Ιστορία, θεωρία, εφαρμογή. Θεσσαλονίκη: ΑΠΘ - ΙΝΣ.
Robins R. H. (1989). Σύντομη ιστορία της γλωσσολογίας. Μετάφραση: Αθ. Μουδοπούλου. Αθήνα: Νεφέλη.
Robinson A. (2002). The man who deciphered Linear B. The story of Michael Ventris. London: Thames & Hudson Ltd. Ελληνική μετάφραση (2004) από I.N. Αρβανίτη «Ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε τη γραμμική Β. Η ιστορία του Μάικλ Βέντρις». Αθήνα: Πατάκης.
Saussure, F. de (1916).Cours de linguistique générale, Paris: Ανατύπωση του 1981 από τις εκδ. Payot (Επιμ. Tulio De Mauro).
Τομπαΐδης, Δ. (1978). Τα συνωνυμικά ζεύγη λόγιων και λαϊκών λέξεων της Κοινής Νεοελληνικής, Αθήνα.
Τομπαΐδης, Δ. (1998). Λεξιλογικά της Νέας Ελληνικής, Αθήνα: Επικαιρότητα.
ΥΠΕΠΘ-ΠΙ (1991). Οδηγίες για τη διδασκαλία της γραμματικής στις τάξεις Ε΄ και ΣΤ΄. Αθήνα: ΟΕΔΒ.
Χατζησαββίδης Σ. (2015). Η ορθογραφία στην ελληνική εκπαίδευση. Στον τόμο: «Γλωσσική Παιδεία - 35 Μελέτες αφιερωμένες στον καθηγητή Ναπολέοντα Μήτση", σελ. 274-284. Αθήνα: Gutenberg. (Επιμέλεια Γ. Ανδρουλάκης).
Χαραλαμπάκης Χριστόφ. (2001). Ορθογραφικά Προβλήματα της Νεοελληνικής. ΜΕΝΤΟΡΑΣ, ειδικό τεύχος «Η Ελληνική Γλώσσα στον 21ο αιώνα». Αθήνα: Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, 185-202.
